استاد توکل مطرح کرد؛

معیارهای نجات در قیامت و اثرات ذکر توحید بر روح

استاد سید رحیم توکل، عضو مجلس خبرگان رهبری و استاد درس خارج حوزه علمیه قم، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره‌ای اساتید به موضوع «معیارهای نجات در قیامت و اثرات ذکر توحید بر روح» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد درس خارج حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو با اشاره به آیات ۷۱ تا ۷۳ سوره مریم، به تحلیل سرنوشت انسان‌ها در قیامت پرداخت. وی با نقل آیه ۷۱ سوره مریم: «وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ حَتْمًا مَقْضِيًّا» (و هیچ کس از شما نیست مگر آنکه وارد دوزخ می‌شود، و ورود همگان به دوزخ بر پروردگارت مسلّم و حتمی است) اظهار داشت: همه انسان‌ها در روز قیامت با این مسیر مواجه می‌شوند.

 

عضو مجلس خبرگان رهبری در ادامه با استناد به آیه ۷۲ همین سوره: «ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَنَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا» (سپس آنان را که پرهیز کردند، نجات می‌دهیم و ستمکاران را که به زانو درافتاده‌اند، در دوزخ رها می‌کنیم)، یادآور گردید: تنها کسانی نجات می‌یابند که دارای «تقوا» باشند. استاد توکل تقوا را در آیات و روایات به معنای عمل به واجبات و پرهیز از محرمات دانست و تصریح کرد که این امر در واقع پذیرش حاکمیت خداوند عالم است.

 

استاد حوزه علمیه قم ابراز داشت: اهل تقوا در حقیقت زمره موحدانی هستند که شعار «لا الہ الا الله» را با قلبی صادق پذیرفته‌اند. اگرچه این ذکر در ظاهر، فرد را در وادی اسلام وارد کرده و احکامی نظیر امنیت جان و مال، ارث و ازدواج (حقوق دنیوی) را برای او به ارمغان می‌آورد، اما نجات واقعی در جهان پس از مرگ، وابسته به «دل موحد» است.

 

استاد توکل با تبیین تفاوت میان «عالم ملک» (مادی) و «عالم برزخ» تصریح نمود: ما در این دنیا دارای بدن مادی و ملکی هستیم و ذکر توحید بر زبان ملکی ما جاری می‌شود. اما هنگام مرگ، این بدن و زبان در عالم خاک می‌مانند و روح با «قالب مثالی» به جهان دیگر سفر می‌کند. در آن ساحت، تنها اثراتی که ذکر توحید بر «روح» گذاشته است، ملاک محاسبه خواهد بود.

 

استاد درس خارج حوزه علمیه قم تأکید کرد: اگر ذکر زبانی در روح اثر نکرده باشد، در عالم برزخ تنها باعث می‌شود فرد در صف کفار و مشرکان قرار نگیرد، اما لزوماً امان از عذاب را نمی‌آورد. نجات واقعی زمانی حاصل می‌شود که ذکر «لا الہ الا الله» از زبان به روح سرایت کند و در آن اثر بگذارد؛ چرا که در نهایت، انسان بر اساس میزان اثرات این ذکر بر روحش مورد محاسبه قرار می‌گیرد.

 

استاد سید رحیم توکل با اشاره به آیه ۷۳ سوره مریم: «وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقَامًا وَأَحْسَنُ نَدِيًّا» (و هنگامی که آیات روشن ما را بر آنان می‌خوانند، کافران به ایمان‌آورندگان می‌گویند: کدام یک از ما دو گروه، جایگاهش بهتر و مجلس اُنسش نیکوتر است؟)، بر لزوم توجه به جایگاه رفیع ایمان و اثرات درونی آن تأکید نمود.

د, 05/26/1405 - 19:20