استاد رفیعی:

خشم و غضب حضرت فاطمه (س) همواره برای خدا بود

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، استاد رفیعی در مراسم شهادت حضرت زهرا(س) در دفتر حضرت آیت الله العظمی شبیری زنجانی بیان داشت: یکی از تعابیری که در مورد حضرت زهرا(س) به کار رفته و هم دلیل بر عصمت ایشان و هم عظمت مقام فاطمه زهرا(س) است، حدیث معروف «ان الله یغضب لغضب فاطمه و یرضی لرضاها» است. عبارت را به سادگی انسان می خواند وعبور می کند اما خیلی مطلب، عمیق است که نمی گوید: «ان الفاطمه تغضب، لغضب الله». این طبیعی است که خشم و شادی انسان های الهی به خاطر خداست کمااینکه وقتی ابوذر را به ربذه تبعید کردند، امیرالمومنین(ع) فرمود: یا ابوذر! انک غضبت لله؛ تو برای خدا غضب کردی، و امید هم به همان کسی داشته باش که برایش غضب کردی». اگر فریادی زدی، اگر علیه هیئت حاکمه، خشمی داشتی، این خشم بخاطر خداست و اجر خودش را دارد. یا امیرالمومنین می فرماید: « شماها می بینید که گاهی عهد الهی زیرپا گذاشته می کنید، غضب نمی کنید». اینکه انسان بخاطر خدا غضب کند و بخاطر خدا شاد باشد، نهایت اوج است. ایمان است. کمااینکه وقتی حضرت موسی (ع) از میقات برگشت، الواح را زمین انداخت، یقه برادر را گرفت. اما اینکه غضب خدا به غضب فاطمه است، خشمش به خشم فاطمه است، علی الاطلاق است. فاطمه زهرا(س) اصلا خشم نفسانی ندارد. ما یک خشم نفسانی داریم که شاخه ای از جنون است، نار است. توصیه شده از آن پرهیز کنیم.

 

او ادامه داد: فردی نزد حضرت عیسی (ع) آمد و گفت: بدترین چیز در این عالم چیست؟ حضرت فرمود: غضب خدا. سئوال کرد: چکار کنیم تا غضب خدا شامل ما نشود؟ گفت: بر مردم غضبناک نشوید. خشمی که منشا ان نفس و شیطان باشد، دنیا باشد، این خشم در زندگی حضرت زهرا(س) نیست. و لذا این حدیث علی الاطلاق است و از آن عصمت بیرون می آید یعنی همه جا خشم و غضب حضرت زهرا(س) موجب خشم و غضب الهی است. من صبح جایی در تهران منبر بودم، گفتم ما اول بریم رضایت حضرت زهرا(س) را جلب کنیم. خشم حضرت زهرا شامل حال ما نشود. ببینیم حضرت زهرا چه کسی را دوست دارد؟ ایشان چه چیزی می خواهد؟ یقین بدانید خشم او برای خداست، رضایت او برای خداست. غیر از این را نمی خواهد. اما این امتیازی است که خداوند به حضرت زهرا(س) داده است. یک مثالی می زنم؛ عمل مستحب است مانند زیارت امام رضا(ع) یا نماز مستحبی یا فردی می خواهد روزه مستحبی بگیرد اما پدرش می گوید: تو نباید فردا روزه بگیری. خدا می گوید: به حرفش گوش بده. چطور می شود اینجا حرف پدر من حاکم بر عمل مستحب است. پس می شود که خداوند بگوید که زهرا بر چه کسی خشمگین است من بر او خشمگین می شوم. که خشم الهی، روز قیامت در جهنم تجلی می کند و در دنیا به مسائلی که مطرح است ولذا در داستان حضرت یونس (ع) به نظر می رسد، خدا، آن خشم را آنگونه نشان می دهد و حضرت یونس(ع) طلب مغفرت می کند. اما آیا غضب یونس برای غیر خداست؟ اما وقتی حضرت موسی(ع) الواح را زمین زد، گفت : خدایا هم من و هم برادرم را ببخش. اما در مورد حضرت فاطمه(س) نمی توان گفت که خشم ایشان غریزی است یا براساس مسائل دنیوی است. مسلم این خشم، لله است ولی مطلق خشم را خدا اینجا گفته و از آن، عصمت بیرون می آید. یعنی زهرا برای غیر خدا عصبانی نمی شود، برای غیر خدا هم خشنود نمی شود.

 

استاد حوزه علمیه قم افزود: من روایات زیادی دیدم که نشان دهنده خشم پیامبر(ص) و خشم امیرالمومنین (ع) و خشم اهل بیت (ع) است. در روایات داریم که در ۵ مورد باید خشم گرفت و فریاد زد و نفرین کرد و خشم، خودش را در قالب شجاعت نشان دهد؛ یکی در جایی است که حق، انکار می شود، اگر جایی حق انکار شد، کتمان شد یا خلط حق و باطل شد. یکی می گوید غدیر اصلا وجود نداشته، این انکار حق است. یکی می گوید معنای مولا، دوست است نه ولی. یکی هم مانند انس بن مالک، لال می شود و می گوید اصلا من نمی دونم و کتمان می کند که هرسه گروه اینها مستحق عذاب هستند. ببینید، یکی می گوید در تورات اصلا اسمی از پیامبر آخرالزمان نیامده است و این انکار می کند. یکی می گوید آمده است ، قبول داریم ولی این، ان نیست. اما یکی هم ساکت می شود و در عمومی بیان نمی کند. هرسه اینها جای غضب  هستند. حضرت فاطمه (س) دید عده ای حق را انکار کردند. رسما عایشه می گفت: پیامبر، وصی تعیین نکرده است، برخی هم خلط کردند.

 

اوعنوان کرد: سلمان به فرمان امیرالمومنین (ع) جلوی خشم حضرت زهرا(س) را در مسجد گرفت والا نفرین می کرد در مسجد و شده بود، آنچه می شد. در روایت که در کافی آمده است، داریم که حضرت فرمود: ای پسر خطاب! اگر نبود که امر شدم به سکوت و الا نفرین می کردم که احدی از شما روی زمین نماند. این خشم، خشم الهی است. حضرت به زنان مهاجر و انصار هم تند شد. حضرت علی (ع) اولین بار در میدان اجتماعات کوفه به حدیث غدیر استناد کرد و گفت: چه کسی از این جمع عبارت «من کنت مولاه، فهذا علی مولاه یادش است؟ وقتی حضرت نگاه کرد، دید چهارنفر نشستند جلوی منبر که یکی از آنها انس بن مالک بود. حضرت هر چهار نفر آنها را نفرین کرد. تجلی خشم علی در این نفرین رفت. انس، برص گرفت. تا پایان عمرش می گفت که این نفرین حضرت امیر، شامل حالم شده است. جایی که باید حرف می زدم، نزدم. این یکجا از خشم الهی است. حضرت زهرا(س) کجا خشم می کند؟ یکی آنجاکه حق نادیده گرفته شود. «علی مع الحق والحق مع العلی».

 

رفیعی بدعت در دین را دومین جایی دانست که باید برای خدا خشمگین شد و گفت: عالم وقتی دید عده ای در دین دارند بدعت ایجاد می کنند باید فریاد بزند و گریبان چاک دهد. ببینید چرا ائمه (ع) با صوفیه مخالفت می کنند؟ چرا ائمه می گفتند نسبت به مبتدئین در دین فروگذار نکنید و هرچه بلد هستید، بگوئید؟ چون بدعت خطرناک است. در روایتی که در کافی آمده است، به امیرالمومنین (ع) خبر دادند که دو نفر بت گذاشتند، جلوی آن نماز می خوانند. آقا اینها را خواست و فرمود: اگر دست برندارید، شما را آتش می زنم. چرا اینقدر تند؟ چون اینها بدعت است. بعد از جمل، ۷۰ نفر قائل به الوهیت امیرالمومنین (ع) شدند. چرا ائمه (ع) اینقدر شدید با غلو برخورد کردند؟ حکم به قتل برخی غالیان دادند؟ حتی برخی غالیان ر لعن می کردند. بدعتی از این بالاتر که امامت، تبدیل به خلافت شده است؟ بدعتی بالاتر از اینکه «امیرالمومنین» به کسانی می گویند که سابقه شرک دارند؟ بدعتی از این بالاتر که جریان صحیح امامت تبدیل به پادشاهی شده است؟

 

او، افزود: عثمان بن مزعون ، پسرش را از دست داد. جایی از خانه اش را مصلاقرار داد و ترک دنیا کرد. همسرش نزد پیامبر آمد. پس رسول خدا با ناراحتی، کفشانش را به پا نکرد. با عصبانیت امد و گفت: خدا مرا به رهبانیت مبعوث نکرده است. این شدت برخورد بخاطر آن است که حضرت می بیند، جریانی به نام رهبانیت، در اسلام درحال احیاست و لذا جلوی آن ایستاد.

 

عضو هیئت علمی جامعه المصطفی، توهین به مقدسات را سومین جایی عنوان کرد که باید برابر آن خشمگین شد و خاطرنشان کرد: در روایات مختلفی داریم که ائمه معصومین(ع) در برابر اهانت به مقدسات خشمگین می شدند. در یکی از روایات آمده است: فردی در حضور پیامبر اکرم(ص) به اهل بیت(ع) جسارت کرد. پیامبر با ناراحتی از منبر بالا رفت و فرمود: چرا برخی جلوی من به اهل بیت من جسارت می کنند؟ من هنوز زنده هستم. چرا امام در مقابل سلمان رشدی سفت ایستاد؟ خیلی هم هزینه دادیم. برای اینکه او جسارت به پیامبر کرده است. ساب النبی است. جای سکوت نیست. کسی جلوی امام صادق (ع) به سلمان توهین کرد. امام (ع) با غضب از جای خود بلند شد. فرمود: درود خدا بر سلمان. تو می دانی سلمان چه کسی بود؟

 

او منکراجتماعی را چهارمین موردی دانست که برای خدا باید در آنجا خشمگین شد و ادامه داد: اگر منکری در صحنه اجتماع آمد، باید مقابل آن ایستاد و حتی هزینه هم داد. همانطور که امام حسین (ع) در برابر منکری چون یزید هزینه داد و فرزندش را بر دست گرفت. آیت الله بافقی روز ۲۷رمضان که نوروز بود، حرم حضرت معصومه آمد و وقتی دید همسر و فرزندان رضاشاه بی حجاب در ایوان نشستند، عصازنان آمد و انها را بیرون کرد. البته هزینه اش هم داد. رضاشاه، قم آمد و کلی او را کتک زد. تبعیدش کرد به شهرری و تا آخر عمر انجا بود. غضب حضرت زهرا (س) مصداقی از اینهاست که بیان شد.

 

رفیعی، پنجمین مورد را که باید برای خدا خشم گرفت، کوتاهی در جهاد دانست و گفت: جهاد با سایر احکام متفاوت است و لذا امیرالمومنین (ع) در نهج البلاغه بارها با خشم با کسانی که در جهاد کوتاهی کردند، صحبت می کند. فاطمه زهرا(س) هیچگاه غضب نادرست نکرد و هرجا غضب گرفت، غضب الهی بود. از دل این، عصمت بیرون می آید که محورغضب و رضایت فاطمه (س) غضب و رضایت الهی است.

/260/12/

پ, 10/11/1399 - 18:24