روشن است که نه کسی با شخص امام ‌زمان علیه السلام قابل مقایسه است و نه می توان حکومتی را با حکومتِ عدل گسترش قیاس کرد. ولیّ عصر علیه السلام همان است که خدا به آمدنش مژده داده و به حکومتش در برابر فرشتگان افتخار نموده و زمینش را با فرمانروایی ش، آباد می خواهد.

به مناسبت نیمه شعبان، میلاد نور و سرور منجی عالم بشریت، موعود تمام ادیان عالم، بشارت بخش عدالت عالم گیر، فرزند زهرا سلام الله علیها، بقیة الله الأعظم ارواحنا فداه، استاد سید محمد موسوی حجازی از اساتید حوزه علمیه قم با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست  دوره ای اساتید به گفتگو پرداخت.

 «قصه علّم الاسماء به زبان است هنوز"!

این استاد سطوح عالی در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: آن گاه که خداوند آدم ابوالبشر را آفرید، فرشتگان دیدند موجودی خلق شده که امکانِ انتخاب و اختیار دارد، غضب و شهوت دارد و اوضاع به گونه ای است که این مخلوقین بعدها به جایی خواهند رسید که "یفسد فیها و یسفک الدماء" (بقره/۳۰) در زمین فساد می کنند و خون ها می ریزند؛ حال آن که ما فرشتگان تو را تسبیح و تقدیس می گوییم. اما خدای متعال پاسخ آنان را این چنین فرمود که "انّی اعلم ما لا تعلمون"، من چیزی می دانم که شما نمی دانید.

وی افزود: آن ‌گاه بود که به حضرت آدم اسمائی آموخت تا مقام او و مقام اولین خلیفة الله برای ملائکه روشن شود. فرشتگان نیز مبهوت این مقام شده و اعتراضشان ‌خاموش شد و به قول شاعر:

"قدسیان را نرسد تا که به ما فخر کنند

قصه ی علّم‌ الاَسماء به زبان است هنوز"

استاد موسوی حجازی خاطرنشان کرد: تفصیل اینکه خداوند چه اسم هایی به حضرت آدم آموخت و ایشان چگونه آن ها را به فرشتگان عرضه کرد و اینکه چه اسراری در این اسماء بوده، از محدوده این گفتگو خارج است؛ اما همین اندازه اشاره شود که طبق روایات متعدد، مهم ترینِ این اسامی، نام های مبارک پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله و سلم و اوصیاء مکرّم ایشان علیهم السلام بوده است.

وی اضافه نمود: مگر این اسم های مبارک چه خصوصیتی داشته و دارد که ملائکه خاموش شدند و زبان از اعتراض فرو بستند؟ قوس صعودیِ نظام آفرینش آن زمان است که انسانی به اختیار و انتخاب خود، مصداق کامل "و عبده " باشد تا به مدال افتخار "انّ محمداً عبدُه و رسوله" نائل آید، و اینجاست که وجودِ این خلیفة اللهِ کامل، سبب می شود فرشتگان مبهوت و خاموش گردند؛ چنان که نور عظمت و عبودیت فاطمه زهرا سلام الله علیها و علیّ مرتضی علیه السلام و یازده امام معصوم از نسلشان چنین است و همگی تبلور واقعی و اعلایِ "عباد الله الصالحین" هستند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: آیا بیمِ فرشتگان‌محقق می شود؟ اینک جهان به کدام سمت و سو پیش می رود؟ گویا بیش از هر زمان دیگری، ترس ملائکه محقق می شود، دنیا پر از فساد، جهان مملو از خونریزی، گیتی سراسر جنگ و چپاول و ظلم، همه جا زورمندان بر ضعفاء ستم می کنند و خلاصه همان که فرشتگان ‌پیش بینی کرده بودند: "یفسد و یسفک!"

وی افزود: اما باز هم طنین ندای الهی یادآوری می شود: "انّی اعلم مالاتعلمون"، من آنچه را می دانم که شما نمی دانید. آنچه خدا می داند،  چیست؟ چه چیزی سبب می شود در میانه ی این همه "فساد و خونریزی" به آینده جهان و بشریت و انسانیت امید داشت؟ چه چیز باعث می شود که "قدسیان را نرسد تا که به ما فخر کنند"؟ ادامه ی خوشِ "قصه ی علّم الاسماء" چیست که‌می توان بدان امید داشت؟

"قصه ی علّم الاسماء" آخرش خوش است!

استاد سید محمد موسوی حجازی خاطرنشان کرد: می گویند شاهنامه آخرش خوش است، قضیه تعلیم اسماء هم همینطور است. مگر آخرش چیست؟ آخر این ماجرا در دنیا و البته که داستان در جهان آخرت ادامه دارد، این حدیث پراز امید است:

خداوند در شب معراج گوشه ای از رمز و راز "اعلم ما لا تعلمون" را بیان کرد و خطاب به پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله چنین فرمود: "به وسیله قائم از شما خاندان، زمینم را آباد می کنم، آن هم‌ چه آبادی ای، به تسبیحی و تهلیلی و تقدیسی و تکبیری و تمجیدی"!

وی افزود: زمین آباد می شود، این گونه که قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف جهانی می سازد، سراسر بندگیِ خدا و مردمی تربیت می کند که با رفتار و گفتار و تجارت و عبادت و زندگی شان، فرمانبردارِ پروردگارند و به تسبیح و تقدیس و تمجید خدا مشغول اند؛ انواع شرک خفی و جلی از بین می رود و زبان ها و رفتارها به تهلیل و لااله الا الله گویی مشغول اند، و اینگونه است که رویای "علّم الاسماء" تعبیر می شود و آن اتفاقی که در طول تاریخ به شکل پراکنده و گاه به گاه افتاده بوده، در زمانه قیام قائم به شکلی ثابت و دائمی و همیشگی و نهادینه شده، اتفاق می افتد‌، جهان در سایه "خدا محور" شدن از فقر اقتصادی و فرهنگی و اخلاقی نجات پیدا می کند و زندگی عالیِ مادی و معنوی، رویایی است ‌که به حقیقت می پیوندد.

زنهار،سراب را با آب حیات اشتباه نگیریم!

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: روشن است که نه کسی با شخص امام ‌زمان علیه السلام قابل مقایسه است و نه می توان حکومتی را با حکومتِ عدل گسترش قیاس کرد. ولیّ عصر علیه السلام همان است که خدا به آمدنش مژده داده و به حکومتش در برابر فرشتگان افتخار نموده و زمینش را با فرمانروایی ش، آباد می خواهد.

وی اضافه نمود: اینجا روشن می شود که هیچ کسی و هیچ حکومتی به فرمانروایی اش نزدیک هم نمی شوند؛ چه برسد آن را به تصویر بکشند؛ چه این که حکومت حضرتش، چشمه آب حیات است و هر حکومتی غیر از حکمرانی ایشان، سرابی بیش نیست.

استاد موسوی حجازی خاطرنشان کرد: چگونه ممکن است کسی که از عصمت و علم و قدرت الهیِ مهدی صاحب الزمان علیه السلام بی بهره است، حکومتی شبیه یا قریب او تشکیل دهد؟

وی افزود: قطعا و حقیقتا حکومت امام زمان علیه السلام نه مثل و مانند دارد و نه حتی کسی و حکومتی می تواند به گوشه هایی و سایه هایی از آن فرمانروایی نزدیک شود؛ پس زنهار که سراب را به جای آب به خوردمان ندهند.

این استاد حوزه علمیه قم در کلام پایانی خاطرنشان کرد: خدایا ظهور امام زمانت را برسان و اسباب خروجش را به آسانی فراهم کن و ما را از باورمندان به حضرتش قرار بده و موفق مان گردان که در عمل و رفتار و تفکر،منتظر ظهورش باشیم؛ اللهم آمین.

/270/260/21/