این واقعه مهم و عظیم دینی، اگر بر اساس منویات رسول خدا (ص) ادامه پیدا می کرد و به درستی در جامعه محقق می گردید، وضعیت مسلمانان و پیروان دین مقدس محمدی این چنین نمی ماند و هم اینک مسلمانان در قله تمدن، علم، فرهنگ و اقتدار و قدرت بودند و چه بسا پرچم مقدس "لااله الا الله و محمد رسول الله" بر فراز تمام کاخ ها و ساختمان های دنیا به اهتزاز در می آمد.

به مناسبت فرا رسیدن عید سعید غدیر خم، استاد مصطفی هروی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «عید غدیر، تجلی امامت و ولایت» پرداخت.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: روز هیجدهم ذی حجه سالروز عید غدیر و عید الله اکبر است. این عید سراسر مسرور را به ساحت قطب عالم امکان، منجی انسان حضرت حجت بن الحسن العسکری (ع) و به رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله خامنه ای و تمامی مراجع عظام و علمای اعلام و سادات بنی الزهرا (س) و ذراری علی مرتضی (ع) تبریک و تهنیت عرض می کنم.

وی افزود: در چنین روز فرخنده ای پیامبر عظیم الشأن اسلام حضرت محمد (ص) از جانب خداوند متعال، با این آیه شریفه: «یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک ، و ان لم تفعل فما بلغت رسالتک ، والله یعصمک من الناس» ( سوره مائده آیه 67 ) مأموریت یافت در بازگشت از سفر حجة الوداع در سرزمین جحفه و در مکانی به نام " غدیر خم " (مکانی بین راه مکه و مدینه)، حضرت علی بن ابی طالب (ع) را به عنوان ولی امر و امام امت و جانشین خویش منصوب فرماید.

استاد هروی خاطرنشان کرد: آن حضرت دستور داد تمام حاجیان و همراهان وی در هوای گرم و سوزان جحفه توقف نموده و از جهاز شتر منبری ساخت و بر فراز آن رفت و خطبه بلیغی برای مسلمانان قرائت کرد و سپس حضرت علی (ع) را به نزد خود خواند و دست وی را با دست خویش بلند کرد و فرمود :

 «من کنت مولاه فعلی مولاه، اللهم وال من والاه، وعاد من عاداه وانصر من نصره، واخذل من خذله»

وی اضافه نمود: پس از پایان خطبه دستور داد برای حضرت علی (ع) خیمه ای بر پا کنند و همه حاضران در درون آن خیمه با حضرت علی (ع) به عنوان جانشین رسول خدا (ص) و نخستین امام امت اسلام بیعت کنند.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: بدین گونه رسول خدا (ص) به امر پروردگار متعال نگذاشت پس از وی رسالت منقطع و مردم بی رهبر بمانند. آن حضرت رسالت و نبوت را به امامت و ولایت متصل نمود و تا دنیا برقرار است ولایت و امامت استمرار دارد.

وی افزود: این واقعه مهم و عظیم دینی، اگر بر اساس منویات رسول خدا (ص) ادامه پیدا می کرد و به درستی در جامعه محقق می گردید، وضعیت مسلمانان و پیروان دین مقدس محمدی این چنین نمی ماند و هم اینک مسلمانان در قله تمدن، علم، فرهنگ و اقتدار و قدرت بودند و چه بسا پرچم مقدس "لااله الا الله و محمد رسول الله" بر فراز تمام کاخ ها و ساختمان های دنیا به اهتزاز در می آمد.

استاد هروی خاطرنشان کرد: افسوس و صد افسوس که دنیا طلبان و غیر شایستگان با نادیده گرفتن فرمان خدا و دستور صریح پیامبر خدا (ص) مانع تحقق منویات پیامبر (ص) شده و با اتنخاب افراد نالایق و ناخالص جلوی رشد و شکوفایی اسلام و مسلمین را گرفته و مسبب تمام رنج و بلاهایی که بر سر پیروان دین محمدی آمده و خواهد آمد، شدند.

وی اضافه نمود: علمای اسلامی در باره حدیث غدیر کتاب ها و مقالات فراوانی نوشته اند و آن را از طرق مختلف و متعدد در حد تواتر به اثبات رسانده اند و بعید است برای کسی هنوز شک و شبهه ای باقی مانده باشد ، مگر کور دلان و متعصبان و افراطی گرایان که سهمی از عقل و منطق نبرده اند و خواسته های نفسانی و شیطانی خویش را با توپ و تانک و انفجار و کشتار مردم به کرسی می نشانند همانند اسلاف جنایت کار خویش.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: از میان شیعیان، علامه امینی بهترین و مستدل ترین کتاب در باب حدیث غدیر را با نام "الغدیر" به رشته تحریر در آورد و خدا می داند که این کتاب عظیم چه خدمت های بزرگی به مکتب اسلام و مکتب اهل بیت (ع) نمود و باعث استبصار و هدایت بسیاری از مخالفان اهل بیت (ع) گردید.

وی افزود: از علمای اهل سنت تعدادی کتاب مستقل در باره حدیث غدیر تالیف نموده و بسیاری از آنان هم در ضمن کتب روایی و یا تاریخی خویش آن را ذکر کردند.

استاد هروی خاطرنشان کرد: برخی از افرادی که کتاب مستقل نوشته اند، عبارتند از: ابوسعد مسعود بن ناصر سجستانی با نام "الدرایة فی حدیث الولایة "، محمد بن جریر طبری با نام "الرد علی الحرقوصیة"، ابوالقاسم عبید الله بن عبد الله حسکانی با نام "دعاء الهداة الی اداء حق الموالاة "، ابوالعباس احمد بن سعید بن عقدة حافظ با نام "حدیث الولایة"، عالم دیگری از اهل سنت در کتابی به نام "الخلاص" که آن را "النشر والطی" نیز نامیده و سید بن طاووس فرموده که خود مباشرتا آن را دیده و مطالعه نموده است.

وی اضافه نمودد: اما آنهایی که در ضمن کتاب های خویش این حدیث شریف را آورده و از طرق متعدد به اثبات رسانده اند، تعدادشان بسیار فراوان است که بخاطر پرهیز از اطاله کلام تنها نام چند نفر را ذکر می کنم:

ابن عساکر در تاریخ دمشق ، ج 2، ص 26

ذهبی در میزان الاعتدال، ج 2 ، ص 303

 طحاوی در مشکل الآثار، ج 2 ، 307

 ابن کثیر در البدایة و النهایة ، ج 5، ص 211

ابن حجر در لسان المیزان ، ج 2 ، ص 379

ابن حجر در الاصابة ، ج 2، ص 414  

متقی هندی در کنز العمال ، ج 12 ، ص 258 و ج 15 ص 115

خوارزمی در المناقب ، ص 115 / سیوطی در الخلفاء ، ص 169

/270/260/21/