به مناسبت سالگرد شهادت امام الرئوف، علیّ بن موسی الرضا علیه آلاف التحیة و الثناء، استاد حسین بنیادی از اساتید حوزه علمیه قم با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به گفتگو پرداخت.

«گستره فقاهت در اندیشه رضوی»

نائب رئیس مجمع عمومی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: درباره روش تبلیغ و تبیین معارف اسلام و مبارزه با تفکرهای منحرف و عقائد منسوخ، آنچه معروف و‌ مشهور است، مناظرات امام رضا علیه السلام، چه در سفرهایی که آن حضرت داشته‌ اند و‌ چه مناظراتی که با بزرگان فرق و ادیان در کاخ مأمون صورت پذیرفته است، می‌باشد؛ اما شناخت از دوره امامت آن حضرت و رواج افکار و عقائد مخالف و تلاشی که از سوی پیروان آنها صورت می‌ پذیرفته، نشان‌دهنده آن است که این دوره از شگفت ‌آورترین دورانی است که اندیشه دینی در سطح وسیعی توسط عالم آل محمد صلوات الله علیهم در جامعه گسترانده و صورت پذیرفته که مخاطب آن عموم مردم و بزرگان علمی و دینی از گروه ‌های مختلف و جریان‌ های مخالف بوده است.

معنای وسیع تفقه در دین در سیره عملی امام رضا علیه السلام

وی افزود: از نکات برجسته و آموزنده در سیره عملی امام رضا علیه السلام، توجه تام به معنای وسیع «تفقه در دین» یعنی فهم عمیق و شایسته معارف دین و ابلاغ آن به دیگران است که شعاع آن تمام معارف کلامی‌، فقهی، تفسیری در حوزه‌ های عقل و نقل را در بر می ‌گیرد، احتجاجات و استدلال ‌های اقناعی آن حضرت نشان‌ دهنده آن است که «اندیشه و روش فقاهت در مذهب تشیع» از استحکام و پیوستگی بی‌ نظیری برخوردار است که در مناظرات با طیف‌ های مختلف اسلامی و پیروان مذاهب و اهل کتاب، از همین شیوه یعنی استخراج مفاهیم، معانی و مقاصد آموزه ‌های توحیدی استفاده می ‌نموده‌ اند و به طور کلی، حضرت هم «روش فهم و هم نتیجه» را در مباحث و مناظرات بیان می ‌کردند که این سیره در ابعاد اعتقادى، احکام و اخلاق که تشکیل دهنده معارف دین هستند، مشهود و بسیار آموزنده است.

شناخت و شناساندن دین به مردم

استاد بنیادی در ادامه گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع  رسانی نشست دوره ای اساتید خاطرنشان کرد: هر چند گاهی «تفقه در دین» حمل بر فهم مسائل فقهی و یا به طور کلی مسائل دین می‌شود، اما توجه به آیه شریفه «وَمَا کَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنْفِرُوا کَافَّهً فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَهٍ مِنْهُمْ طَائِفَهٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدِّینِ وَلِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُون» (توبه: 122)  دو نکته مهم و اساسی نیز علاوه‌ بر نکات دیگر در بر دارد.

وی افزود: نکته اول، همان شناخت دین یا دین شناسی به معنای فهم عمیق دین است و نکته دوم، انذار است که همان شناساندن دین به مردم است، به هر صورت تبلیغ و تعلیم معارف دین در سخت‌ ترین شرائط و شیوع افکار و قرائت‌ های مختلف از دین و معارف دینی، اصلی ‌ترین سیره علمی و عملی امام رضا علیه السلام بوده که درس مهمی برای عالمان دینی است.

تمسک به سیره معصومین علیهم السلام و آگاهی ‌بخشی به مردم

این استاد حوزه علمیه  قم در ادامه  بیان کرد: حضرت رضا علیه السلام در بیانی صریح، رسالت عالمان و فقیهان را بر همین دو‌ وجه بیان می ‌فرمایند، یعنی «تعلیم و تعلم علوم و دانش آل الله» می‌ فرمایند: «رَحِمَ اللّهُ عَبْدا اَحیا اَمْرَنا… یَتَعَلَّمُ عُلومَنا وَ یُعَلِّمُهَا النّاسَ، فَاِنَّ النّاسَ لَوْ عَلِموا مَحاسِنَ کَلامِنا لاَتَّبَعونا» رحمت خدا بر بنده‌ای که امر ما را زنده کند، دانش های ما را فرا گیرد و به مردم بیاموزد؛ اگر مردم زیبایی های سخنان ما را می دانستند از ما پیروی می‌ کردند.

آمادگی و پاسخگویی به شبهات و مسائل جدید، سنت همیشگی حوزه‌های علمیه

استاد حسین بنیادی در ادامه بیان کرد: حوزه ‌های علمیه با تأسی به سیره تعلیمی و تبلیغی در ادوار مختلف، آماده پاسخ به شبهات ریز و درشتی بوده که گاه جریان اصیل اسلامی را در افکار عمومی مورد مخاطره قرار می ‌داده که امروز نیز با توجه با سهولت ارتباطات و از طرفی ورود اغراض مختلف در ایجاد شبهات و همچنین توسعه علوم و ظهور موضوعات نو و به تبع گسترش مسائل جدید، تکلیف و مأموریت ‌های جدیدی را در بُعد تربیت و روش‌ های تبلیغی نوین را بیشتر از هر زمانی نموده است.

/270/260/22/