در دعاهای ما به جنبه توحیدی و علت العلل بودن خداوند توجه بیشتری شده است؛ به این علت که انس ما به عوامل مادی بیشتر است و از این رو فکر می کنیم که رازق و سبب اصلی همین اسباب مادی هستند لذا در روایات به جنبه توحیدی تأکید بیشتری شد تا این غفلت جبران شود، مخصوصا در دعای هفتم صحیفه سجادیه که حضرت سجاد علیه السلام به درگاه الهی عرضه می دارد: «فَهِيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ، وَ بِإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ».