مهم این است که آدمی منشأ عقیده اش را بر اساس عقلانیت و تدبّر سامان دهد. چرا که در هر حال هیچ انسانی خالی از اعتقاد و از زاویه ای بدون جهان بینی نیست؛ خواه این عقیده نسبت به وجود مبدأ و معاد و یا حقایق قدسی و معنوی باشد یا تردید و انکار آن؛ انسان ها بسته به تفاوت اعتقاداتشان دسته بندی شده که برخی معتقد به وجود خدا و امور قدسی بوده و برخی نه و بعضی باور به وحی و پیامبر داشته و بعضی خیر؛
