ابن ابی الحدید معتزلی در شرح خطبه 51 نهج البلاغه بحثی دارد به عنوان سرگذشت ستم ناپذیران در آن جا اسم افرادی را مطرح می کند که در تاریخ زیر بار ظلم و ستم نرفتند و در ابتدای بحث می گوید: «سید اهل الأباء الذی علم الناس الحمیّة والموت تحت ظلال السیوف اختیارا له علی الدنیة» بزرگ پیشوای ستم ناپذیران جهان امام حسین علیه السلام بودند که درس غیرت و برگزیدن مرگ را در سایه شمشیرها بر ذلت و خواری ترجیح دادند گرچه برای ایشان و اصحابشان امان نامه آوردند ولی تن به ذلت ندادند.
