قرآن در سوره اسراء وعده داده که آنها رفتنی هستند. حکومت با کفر باقی می ماند، اما با ظلم باقی نمی ماند. برخی حکام با نگاه به اینکه حکومت شخصی خودشان را تثبیت کنند، نسبت به وعده های مستکبرین دلگرم می شوند؛ برای همین هم آمدند و از قساوت این غده سرطانی نسبت به کودکان مسلمان چشم پوشی کردند؛ آمدند از اشغال این حاکمیت نامشروع بر اراضی مسلمین چشم پوشی کردند. این چشم پوشی کردن، کتمان حقّ و بزرگ کردن کفر است. دست دوستی دادن به کفر است؛ که همه اینها در قرآن منهی است.