آنها یک شبه همه شنیدها و دیده ها و توصیه های رسول حق را فراموش نکرده بودند بلکه به فراموشی سپرده بودند زیرا باور نکرده بودند و یا باور آنها به دنیا و لذت های آن بر باورهای دینیشان غلبه کرده بود، آری آنها خواب نبودند بلکه خویش را به خواب زده بودند و انسان خواب را توان بیداری است اما کسی که خود را به خواب زده امکان بیدار کردن نیست.
