استاد شفیعی دارابی مازندرانی مطرح کرد؛

تبیین جایگاه امامت و ولایت در دوران غیبت

استاد سید محمد شفیعی مازندرانی، از اساتید حوزه علمیه قم، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی نشست دوره‌ای اساتید، به بررسی ابعاد اعتقادی و سیاسی امامت و جایگاه ولایت فقیه در جامعه اسلامی پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو با اشاره به پیوستگی حجت الهی بر روی زمین، خاطرنشان کردند: از لحظه‌ای که امام و ولی ‌الله ‌الاعظم به عالم دیگر می‌ روند، جانشین ایشان از سوی پروردگار حکیم معرفی می‌ شود. بر این اساس، با تحقق شهادت امام عسکری (ع)، امامت حضرت بقیه‌الله (عج) نیز آغاز می‌گردد.

 

استاد شفیعی مازندرانی با نقد برخی دیدگاه‌ها در مورد تاریخ دقیق آغاز امامت امام عصر (عج)، تصریح کرد: اگرچه برخی بزرگان نظیر محدث قمی در "وقایع‌الایام" روز نهم ربیع‌الاول را نخستین روز امامت می‌دانند، اما واقعیت امر این است که امامت حضرت ولی‌عصر (عج) بلافاصله پس از شهادت امام معصوم پیشین در هشتم ربیع‌الاول محقق می‌شود.

 

وی در ادامه با استناد به روایاتی از امام سجاد (ع) که در منابعی چون "فرائد السمطین" امام الحرمین جوینی و "ینابیع المودة" علامه قندوزی حنفی نقل شده، تأکید کرد: زمین هرگز از حجت الهی خالی نمی‌شود؛ این حجت گاه ظاهر و گاه به مصلحت الهی غایب و مستور است و حضور ایشان شرط عبادت صحیح و بقای نوع بشر است.

 

استاد حوزه علمیه قم در تحلیل آثار غیبت امام (عج) اظهار داشت: همان‌گونه که خورشید پشت ابر نیز سودمند است، اشعه معنوی امام در دوران غیبت نیز آثار حیاتی دارد؛ از جمله حفظ نظام عالم، امیدبخشی به منتظران، پاسداری از دین خدا و حل مشکلات ضروری مردم از طریق دخالت‌های پنهانی.

 

وی در پایان با اشاره به نقش نایب امام در عصر حاضر، یادآور گردید: وجود نایب امام در جامعه مایه حل بسیاری از مشکلات است. جامعه بشری و به‌ویژه ملت عزیز ایران، امروز به‌وضوح لمس کرده‌اند که اگر ولایت فقیه به عنوان نایب امام زمان (عج) حضور نداشت، جهان‌خواران با کمک نفوذی‌های خود، آسیب‌های جبران‌ناپذیری بر این کشور تحمیل می‌کردند.

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم، در پایان گفتگو، ابیات شعر خود را در ستایش این پیوستگی و تبیین جایگاه رهبری در عصر غیبت مورد اشاره قرار داد.

*امامی شد شهید و رفت زین سوق / ز داغش  در عزا باید غنودن

امام دیگری آمد به دوران / که «تبریک وَلا » باید سرودن

کنار تعزیت، تبریک شاید / ز هر جامی توان لطفی ربودن

چنین آمد ره و رسم زمانه / گهی ناله، گهی شادی نمودن

****

امام عصر را اندر دل خلق / یکی نایب به هر عصر و زمانه است

جمالش از منوبش راز گوید / ولیِّ امر  هر جمع و کرانه است

رخ خامنه ای  راد بنگر / که از غایب نما برتر نشانه است

ز حکم او کسی وَرزد تخلف / تخلف از تجلای یگانه است

س, 06/10/1405 - 11:56