استاد حسین فلاح مبارکه، از اساتید حوزه علمیه قم، در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی نشست دوره‌ای اساتید، به موضوع «نقش تخصص، تعهد و اخلاق‌محوری در اداره جامعه از منظر قرآن کریم» پرداخت.

/270/260/23/

سه‌گانه طلایی در حکمرانی اسلامی

استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم با اشاره به اهمیت حیاتی اصول مدیریتی در قرآن کریم اظهار داشت: اداره جامعه از منظر قرآن بر پایه سه اصل بنیادین «تخصص»، «تعهد» و «اخلاق‌محوری» استوار است. وی تبیین کرد: تخصص، بهره‌گیری بهینه از توانایی‌ها و مهارت‌ها را تضمین می‌کند؛ تعهد، ضامن انجام وظایف با اخلاص و صداقت است و اخلاق‌محوری، عدالت و انسانیت را در روابط اجتماعی و حکمرانی جاری می‌سازد. رعایت هم‌زمان این سه اصل، تنها راه هدایت جامعه به سوی تعالی و سعادت است.

تخصص و امانتداری در واگذاری مسئولیت‌ها

استاد فلاح مبارکه با استناد به آیه «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا» تصریح کرد: قرآن کریم تأکید دارد که مسئولیت‌ها باید به اهل آن سپرده شود و انتخاب مدیران باید بر اساس شایستگی و دانش باشد. ایشان تأکید کرد: واگذاری مسئولیت‌ها بدون توجه به تخصص و توانایی افراد، در حقیقت به خطر انداختن امانتداری است که در نهایت به ناکارآمدی شدید در ساختار اداری و اجتماعی جامعه می‌انجامد.

تعهد و اخلاق؛ ارکان اعتماد اجتماعی

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه به بررسی نقش تعهد و اخلاق پرداخت و اظهار داشت: تعهد به عنوان بخشی از ایمان و وفای به پیمان‌ها، پایه و اساس اعتماد اجتماعی است؛ همان‌طور که در آیه «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ» بر وفای به قراردادها تأکید شده است. وی افزود: اخلاق‌محوری نیز اساس اداره جامعه‌ای عادلانه است. قرآن با فراخواندن انسان‌ها به «عدل و احسان»، عدالت را حتی در برخورد با دشمنان ضروری می‌داند تا نظام حکمرانی از هرگونه تبعیض و بی‌عدالتی پاک شود.

الگوی جامع مدیریت در سیره حضرت یوسف (ع)

استاد فلاح مبارکه در پایان سخنان خود، داستان حضرت یوسف (ع) را به عنوان یک الگوی جامع مدیریتی معرفی کرد و با اشاره به آیه «اجْعَلْنِی عَلَى خَزَائِنِ الأَرْضِ إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ» اظهار داشت: در این درخواست، حضرت یوسف (ع) هم‌زمان بر دو رکن اساسی تأکید می‌کنند؛ «حفیظ» که نماد تعهد و امانتداری است و «علیم» که نشان‌دهنده تخصص و دانش است. ایشان نتیجه گرفت: این الگو نشان می‌دهد که برای پذیرش هر مسئولیتی در جامعه، ترکیب دانش فنی و اخلاق مدیریتی، یک ضرورت شرعی و عقلانی است.