استاد مهدی خراسانی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «جلوۀ عظمت امام حسن عسکری علیه‌السلام، در منظر جاحظِ سُنّی» پرداخت.

/270/260/23/

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: بر اهل بصیرت پوشیده نیست که یکی از مختصات منحصرۀ مکتب تشیّع، همانا ذوات مطهّرۀ ائمۀ معصومین علیهم‌السلام است؛ تا حدی که بزرگان اهل‌سنّت نیز به این جهت ممتاز معترف‌اند.

وی در ادامه بیان کرد: «جاحظ» که از علمای بزرگ اهل‌سنّت است، با آن تَصلُّب و تعصّبی که به عقایدش دارد، در پاسخ به افتخار بنی‌امیه و ردّ بر آنان، نام ۱۰ نفر از ائمۀ هدی علیهم‌السلام، از جمله امام حسن عسکری علیه‌السلام را ذکر می‌کند و آنان را این‌گونه خطاب می‌نماید: «وَمَنِ الَّذِي يُعَدُّ مِنْ قُرَيْشٍ أَوْ مِنْ غَيْرِهِمْ مَا يَعُدُّهُ الطَّالِبِيُّونَ عَشَرَةً فِي نَسَقٍ، كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ عَالِمٌ زَاهِدٌ نَاسِكٌ شُجَاعٌ جَوَادٌ طَاهِرٌ زَاكٍ؟ فَمِنْهُمْ خُلَفَاءُ، وَمِنْهُمْ مُرَشَّحُونَ، ابْنُ ابْنِ ابْنِ ابْنٍ هَكَذَا إِلَى عَشَرَةٍ. وَهُمْ: الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ. وَهَذَا لَمْ يَتَّفِقْ لِبَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ الْعَرَبِ وَلَا مِنْ بُيُوتِ الْعَجَمِ؛ و کسانی که از قریش محسوب می‌شوند، از فرزندان ابوطالب هستند که در یک سلسله، ده نفر بوده‌اند و هرکدام از آنان عالم، زاهد، عبادت‌پیشه، شجاع، بخشنده، پاک و پاک‌نهاد بوده‌اند؛ برخی خلیفه و برخی دیگر شایستگی خلافت را دارا بودند. این‌ها به‌ترتیب پدر و فرزند بودند و این‌گونه ده تن شدند که آنان عبارت‌اند از: حسن بن علی بن محمد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن حسین بن علی [سلام‌الله‌علیهم‌اجمعین]. و برای هیچ‌یک از خانه‌های عرب و عجم، چنین اتفاقی نیفتاده است» (رسائل الجاحظ، ص ۴۵۳).

استاد خراسانی اظهار داشت: «جاحظ» متوفای ۲۵۰ بوده و امام حسن عسکری علیه‌السلام به هنگام فوت او ۲۲ سال داشته است و طبیعتاً «جاحظ» در کمتر از این سن، حضرت را درک کرده و این جمله را دربارهٔ ایشان گفته است. پس باید دریافت که نور عظمت امام عسکری علیه‌السلام در چه اُفقی است که مخالف مذهب نیز معترف به نورافشانی و امتیاز وجودی حضرتش می‌باشد.