حضرت آیت الله جوادی آملی در نوشتاری به موضوع رفیق و دوست خردمند پرداختند و گفتند:
«وَ احْذَرْ صَحَابَةَ مَنْ یَفِیلُ رَأْیُهُ»؛ فرمود چه حوزوی باشی و چه دانشگاهی باشی، یک رفیق و دوست خردمندی را انتخاب بکن. با کسی که خوش استعداد نیست، خوش فهم نیست، خوش درک نیست، خوش حفظ نیست و یک آدم ضعیفالرأی است، داعی نداری رفاقت کنی. رابطه دوستانه در حد عموم بد نیست که هر مسلمانی با مسلمان دیگر این چنین باشد؛ اما وقتی رفیق میگیرد، باید خوش استعداد باشد.
«وَ احْذَرْ صَحَابَةَ مَنْ یَفِیلُ رَأْیُهُ وَ یُنْکَرُ عَمَلُهُ»؛ کسی که نه علم صائب دارد، نه استعداد خوبی دارد و نه عمل خوبی دارد، داعی ندارید که شما با اینها رفاقت کنید.
«فَإِنَّ الصَّاحِبَ مُعْتَبَرٌ بِصَاحِبِهِ»؛ رفیق را با رفیقش میشناسند، دوست را با دوستش میشناسند.
درس اخلاق ۹۶/۰۹/۰۹