استاد حسینی مطرح کرد؛

مظلومیت های امیرالمؤمنین علیه السلام «قسمت دوم»

کینه هایی که مردم از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم وعلی علیه السلام در دل داشتند، بعد از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ظاهر شد.

 

به مناسبت ایام شهادت امیر مؤمنان علی بن ابی طالب علیه السلام، استاد سید جواد حسینی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به ادامه بحث در موضوع «مظلومیت امیر مؤمنان علیه السلام» پرداخت.

 

مظلومیت امیرمؤمنان علی علیه السلام در احادیث

1. حیله امت

استاد سید جواد حسینی در این قسمت از گفتگو خاطرنشان کرد: حاکم نیشابوری از حیان اسدی روایت کرده است که امیرمؤمنان علیه السلام فرمود: از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که می فرمود:

«انّ الامه ستغدر بک بعدی و انت تعیش علی ملّتی، و تقتل علی سنّتی، من احبّک احبّنی و من ابغضک ابغضنی، و انّ هذه ستخضب من هذا، یعنی لحیته من رأسه»

ای علی! امت به زودی بعد از من به تو حیله و غدر می کنند، و زندگانی تو بر ملّت و آیین من است و برای (حفظ) سنت من می جنگی، ای علی! هر کس که تو را دوست داشته باشد مرا دوست داشته است و هر کس که با تو دشمنی بکند با من دشمنی کرده است، همانا به زودی محاسن تو از خون سرت رنگین می شود. (مستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، ج 3، ص 142؛ کنزالعمال، متّقی هندی، بیروت, مؤسسه الرساله, اولج 6، ص 157)

2. کینه های پنهان.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: در روایتی نقل شده که پیامبراسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:

«یا علی! اتّق الضغائن التی فی صدور من لا یظهرها الا بعد موتی اولئک یلعنهم الله و یلعنهم اللاعنون ای علی! بترس از حقد ها و کینه هایی که در سینه افرادی هست که تا من زنده ام اظهار نمی کنند و پس از مرگ من، آن کینه ها را اظهار خواهند کرد. خداوند آنها را لعنت می کند و تمام لعنت کنندگان عالم آن ها را لعن خواهند کرد.» (طرف من الأنباء و المناقب‏,ابن طاووس، تحقیق‏عطار، قيس‏، تاسوعا، مشهد، 1420 ق‏، ص: 526، خرائج، راوندی، ج 1، ص: 180)

سپس پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم شروع به گریه کرد.

کسی عرض کرد: برای چه گریه می کنید؟

 فرمود: «اخبرنی جبرئیل انهم و یظلمونه و یمنعونه حقّه و یقاتلونه و یقتلون ولده و یظلمونهم بعده»؛ جبرئیل مرا خبرداده که آن قوم به او ظلم می کنند و از حق خودش او را منع می کنند، و با او می جنگند، بچه هایش را می کشند، و در حق فرزندان پس از خودش هم ستم روا می دارند»

 

 

استاد حسینی افزود: آری! کینه هایی که مردم از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم وعلی علیه السلام در دل داشتند، بعد از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ظاهر شد.

 

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: ابن ابی الحدید می گوید: «رسم عرب بر این بود که هرگاه کسی از آنها کشته می شد، انتقام خون او را باید از قاتلش می گرفتند، و اگر آن قاتل می مرد یا نمی توانستند خون مقتول را از او مطالبه کنند، از کسی که به او از همه نزدیک تر بود، انتقام می گرفتند. این عادت سیئه و این روش احمقانه در مورد پیغمبر و علی علیهما السلام هم مصداق پیدا کرد؛ زیرا که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم برای پیشبرد اسلام هر خونی از ناپاکان که مانع و سدّ راه خدا بودند، به وسیله شمشیر علی علیه السلام و دیگران ریخت، و چون نتوانستند از پیامبرخدا صلی الله علیه و آله و سلم انتقام بگیرند، تمام عقده ها و کینه های خود را، در برابر خون ناپاک اجداد مشرک خود، بر سر علی علیه السلام ریختند و از او انتقام گرفتند، زیرا کسی غیر از علی بن ابی طالب علیه السلام به پیامبراکرم صلی الله علیه و آله و سلم نزدیک تر نبود تا بتوانند آن خون های ناپاک را انتقام بگیرند؛ از این رو بغض ها، عداوت ها و کینه های درونی 23 ساله بعثت تا وقت رحلت  پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم را بر سر علی علیه السلام خالی کردند؛ آنچه که نباید می کردند». (ابن ابي الحديد، عبدالحميد بن هبة‌ الله، شرح نهج البلاغة، قم، مكتبة آية‌ الله المرعشي النجفي، 1383ش ، ج 13، ص 300)

 

استاد سید جواد حسینی در ادامه گفتگو خاطرنشان کرد: ابن ابی الحدید در جای دیگر می گوید :از ابی جعفر یحیی ابن ابی زید [استادم] سؤال کردم: من تعجب می کنم که چطور شد با آنکه دل های عرب از کینه علی علیه السلام شعله ور بود، باز هم علی علیه السلام زنده ماند و توانست سی سال پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بماند و آنها او را نکشتند؟

در پاسخ به من گفت: آری علی علیه السلام مشی خود را عوض کرد، شمشیر را کنار گذاشت و در خانه نشست و سر بر خاک نهاد و مشغول نماز و عبادت شد و مانند بیابان گردان و راهبین گردید، و مردم رفتند به سراغ آنهایی را که انتخاب کرده بودند، و آنها هم انگیزه هایی برای قتل علی علیه السلام نداشتند. از این رو علی علیه السلام مصون و محفوظ ماند، و اگر نبود این حالت، او کشته می شد. (همان، ج 13، ص 301)

 

این استاد حوزه علمیه  قم در ادامه بیان کرد: ولی بعد از علی علیه السلام زهر این کینه ها را بر فرزندان او ریختند و جگر حسنش را پاره پاره کردند و بدن حسینش را قطعه قطعه کردند و گفتند این رفتار «بغضا لابیک» بود. (منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة, هاشمى خويى، ميرزا حبيب الله‏,مترجم: حسن زاده آملىٍ، حسن و كمرهاى، محمد باقر

مصحح: ميانجى، ابراهيم‏ مكتبة الإسلامية: تهران‏,ج 18,ص 85)

 

3. بعد از من مظلوم خواهی شد.

استاد سید  جواد حسینی در ادامه بیان از مظلومیت امیر مؤمنان علیه السلام خاطرنشان کرد: اشك هاي فاطمه سلام الله علیها پيش از رحلت پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم جاری بود. (بحارالانوار، محمد باقر مجلسی, بیروت, دار احیاء التراث العربی, دوم,1404ج 28، ص 76)

حسن علیه السلام و برادرش حسين علیه السلام جلو آمدند و خود را روى سينه‌ پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم انداختند و گريستند.

اشك پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم نيز جارى شد. على علیه السلام براى رعايت حال ايشان، خواست تا حسين علیه السلام را از روى سينه پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم بردارد، ولى پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم مانع شد و فرمود:

«برادرم! رهايشان كن كه مرا ببويند و من نيز نيك آنان را ببويم؛ زيرا آنان پس از من، مظلومانه به شهادت مى‏رسند. خدا دشمنان و قاتلان اين دو را لعنت كند.

علی جان! تو هم پس از من بسيار ستم مى‏ بينى. من تا روز رستاخيز، دشمن آنانى هستم كه تو با آنان دشمن باشى» (ابن الاثير الجزري، اسد الغابه، بيروت، دار إحياء التراث العربي، بي ‌تا، ج 5، ص 590)

 

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: پیامبر اکرم  صلی الله علیه و آله و سلم از یک طرف در آخرین لحظات به فکر سر پرستی امت است؛ از این رو قلم و دوات خواست واز طرفی غصه مظلومیت علی علیه السلام واهلبیتش را دارد. بعد از بیان کلیات مظلومیت مولا، در گفتگوهای آینده به نمونه هایی عینی از مظلومیت حضرت اشاره می شود.

لینک قسمت قبلی مصاحبه: https://www.neshasteasatid.com/node/6246

/270/260/21/

 

ي, 02/12/1400 - 14:14