باید با دوستیِ علی، گذشته را شست و به برکت محبت مولا در درگاه الهی توبه ی مقبول کرد؛ و باید با تمسک به ولایتش و با اقتداء به روش و منش او، راه حق و صراط مستقیم را پیمود، از ظلم و ظالم تبری جست، به عدل و عدالت عمل کرد، در رفتار و گفتار و افکار، چه فردی و چه اجتماعی «هر چه را برای خود پسند می شود، برای دیگران نیز پسند شود»، و خلاصه علوی فکر کرد و گفت و زیست و به فرزند غائبش اقتدا و توسل جست تا در دنیا از زشتی های زننده اخلاقی و رفتاری و اعتقادی نجات یافت و در آخرت از ضرر و خسران ابدی رهایی پیدا کرد.

به مناسبت فرا رسیدن عیدالله الاکبر، عید سعید غدیر خم، سید محمد موسوی حجازی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع خسران انسان پرداخت.

۱.  "انسان، زیانکارِ بزرگ"

این استاد حوزه علمیه قم در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: سوره عصر را همه خوانده ایم، کوتاه است و تکان دهنده. با قسم به عصر و زمان شروع می شود که «والعصر»، و بعد از آن هم چون پتکی بیدارگر بر سر می کوبد که "انّ الانسان لفی خسر"؛ همانا انسان در خسران و زیان است.

وی افزود: آدمی موجودی است که طبیعتش با ضرر سرشته شده: عمری که چون برق و باد می گذرد؛ فرصت هایی که از دست می رود؛ هوا و هوس هایی که فرصتِ استفاده از همان اندک لحظاتِ زودگذر را هم می سوزاند و ...؛ چه باید کرد که از این خسران جلوگیری نمود و حتی ضرر و زیان را به سود و منفعت تبدیل کرد؟

۲. "دوش از جناب آصف، پیک بشارت آمد"

استاد موسوی حجازی خاطرنشان کرد: همان خدایی که در سوره ی عصر هشدار به زیان کاری انسان ها داده، در سوره صف آدمی را بشارت داده است که هان، بشتاب به سوی تجارتی که تو را از ضرر اخروی و زیان عقوبت الهی نجات می دهد: "یا ایها الذین آمنوا هل ادلّکم علی تجارة تنجیکم من عذاب الیم" (صف۱۰-)؛ آیا شما را راهنمایی کنم به تجارتی که از عذاب سنگین و همیشگی نجات می دهد؟

وی اضافه نمود: سپس ادامه می دهد که "تومنون بالله و رسوله و تجاهدون فی سبیل الله باموالکم و انفسکم ذلکم خیر لکم ان کنتم تعلمون» (صف ۱۱)؛ به خدا و رسولش ایمان آورید و با جان و مال تان در راه خدا جهاد نمایید.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: اینک نوبت بشارت آصفِ سلیمانی است که نویدمان دهد، آری امیرمومنان علی علیه السلام می فرماید: "انا التجارة المربِحة المنجية من العذاب الالیم" (بحارالانوار، ج ۲۴، ص۳۳) من، علی بن ابی طالب، همان تجارت سوددهی هستم که نجات بخش از عذاب دردناکم.

۳. "این شرح بی نهایت کز زلف یار گفتند                      حرفیست از هزاران کاندر عبارت آمد"

استاد سید محمد موسوی حجازی خاطرنشان کرد: روز ۱۸ ذی الحجه، آنگاه که در غدیر خم محمد مصطفی صلی الله علیه و آله دست علی مرتضی سلام الله علیه را بالا برد و اعلام کرد که "من کنت مولاه فهذا علی مولاه"، روشن شد که ایمان به ولایت علی علیه السلام در امتداد ایمان به خداوند و نبوت محمدی قرار داده شده، و همانند ایمان به خدا و رسول،نجات بخش از آتشِ زیان و خسرانِ در آخرت است.

وی افزود: این چه فضیلت والا و مقام عالی ای است که ولایت و محبت امیرمومنان تجارتی است که انسانِ زیانکار و "لفی خسر" را تبدیل می کند به تاجری پرسود که "دنیایِ فانی" سرمایه ی تجارتش بوده و "آخرتِ باقی" سود این تجارت خواهد بود.

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: البته که این تنها یک موج از دریای فضایل و کمالات امیرمومنان است. اقیانوسِ وجودِ حضرتش آن قدر فضیلت و مقامات دارد که با آن که دوستانش از ترس جان و دشمنانش از روی کین و عدوان، فضایلش را مخفی کردند باز هم شرق و غرب عالم از کمالات او پر شده و تازه این همه "حرفیست از هزاران کاندر عبارت آمد"؛

۴. "آلوده ای تو حافظ، فیضی ز شاه درخواه                   کآن عنصر سماحت، بهر طهارت امد"

استاد سید محمد موسوی حجازی خاطرنشان کرد: همه ما اگر به درون و بیرون‌ خود نیک بنگریم و کلاهِ انصاف را قاضیِ دادگاه وجدان قرار دهیم، می بینیم و می دانیم که پر از خطا و کوتاهی و غفلت هستیم.

وی افزود: اعمال مان، اخلاق مان، گفتارمان، افکارمان پر از خطا و عیب و ایراد است، ضرر روی ضرر، زیان ‌پشت زیان، خسران بعد از خسران.

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: اینک چه باید کرد که جبران گذشته شود و آینده ساخته شود؟ باید تجارتی کرد که سودش جبران تمام ضررهای گذشته را بکند و منفعتش آینده ی ابدی را بسازد و تأمین کند. امیرمومنان علیه السلام فرمود من آن‌ تجارت سودآوری هستم که - شما را- از عذاب الیم و دردناک اخروی نجات می دهد.

پس باید و باید ...

استاد موسوی حجازی خاطرنشان کرد: باید با دوستیِ علی، گذشته را شست و به برکت محبت مولا در درگاه الهی توبه ی مقبول کرد؛ و باید با تمسک به ولایتش و با اقتداء به روش و منش او، راه حق و صراط مستقیم را پیمود، از ظلم و ظالم تبری جست، به عدل و عدالت عمل کرد، در رفتار و گفتار و افکار، چه فردی و چه اجتماعی «هر چه را برای خود پسند می شود، برای دیگران نیز پسند شود»، و خلاصه علوی فکر کرد و گفت و زیست و به فرزند غائبش اقتدا و توسل جست تا در دنیا از زشتی های زننده اخلاقی و رفتاری و اعتقادی نجات یافت و در آخرت از ضرر و خسران ابدی رهایی پیدا کرد.

باشد که محضر و مجلسِ علی علیه السلام را دریابیم و الگویش قرار دهیم و از ضررِ نَفْس سرکش و زیان اعمال زشت خلاص شویم و تجارتی خداپسندانه در پیش گیریم:

دریاست مجلس او،دریاب وقت و "دُرّ" یاب                      هان ای زیان رسیده وقت تجارت آمد