استاد محمد حسن شفیعی شاهرودی از اساتید حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به موضوع «دلایل ایمان ابوطالب» پرداخت.

این استاد درس خارج حوزه  در ابتدای گفتگو خانطرنشان کرد: دلایل فراوانی برای ایمان ابوطالب علیه السلام وجود دارد؛ که اگر یک دهم دلایلی که بر ایمان ابوطالب سلام الله علیه وجود دارد، برای فرد دیگری از صحابه پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم و از پدران صحابه حضرت وجود داشت، او را مؤمن ترین فرد می دانستند؛ اما اگر با این همه دلایل روشن باز در ایمان ابوطالب سلام الله علیه شک کنیم، قطعا نوعی تعصب است.

دلیل 1

وی افزود: رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم یک شب یا یک روز دیرتر آمد؛ ابوطالب سلام الله علیه خیلی نگران شد؛ چو قبلا یکی از قریش گفته بود که باید به زندگی این مرد خاتمه داد. ترسید نکند که این تأخیر مربوط به تهدید آن فرد باشد. بنی هاشم را بسیج کرد که همگی سلاح را زیر عبای خود پنهان کنند و به سراغ قریش بروند؛ اتفاقا در همین حالت زید بن حارثه آمد و خبر داد که پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم در نقطه خاصی مشغول تبلیغ است؛ و از این رو تأخیر کرده است.

استاد شفیعی شاهرودی در ادامه بیان کردک آیا پیوند خویشاوندی سبب می شود که یک انسان به خاطر اینکه فرزند برادرش تأخیر کرده تا این حد، زندگی خانواده خود را به خطر بیندازد؟! و چون نگران شده، بنی هاشم را مجهز کند که بروید در کنار هر یک از قریش بنشینید؛ هنگامی که اشاره کردم به زندگی اینها پایان دهید. اینها را نمی شود با تعصب، با پیوند خانوادگی تفسیر کرد؛ این جز یک ایمان راسخ به برادرزاده و اعتقاد به نبوت او چیز دیگری نیست.

دلیل 2: سخنان اهل بیت علیهم السلام درباره حضرت ابوطالب سلام الله علیه

 این استاد حوزه  علمیه قم در ادامه بیان کرد: روزی در یکی از نقاط دور که بودم، درباره وفات پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم سخن به میان آمد. او می گفت: پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم دوازدهم وفات کرده؛ من گفتم بیست و هشتم. گفت دلیل شما چیست؟ گفتم: دلیل روش است. اگر بنا باشد بفهمند جدّ شما چه روزی فوت کرده، از من سؤال می کنند یا از شما؟ گفت: از من؛ گفتم: حال پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روز بیست و هشتم فوت کرده را به دست آوریم، باید سراغ فرزندانش برویم؛ و فرزندانش می گویند: جدّ ما پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روز بیست و هشتم فوت کرده است.

وی افزود: حال همین مطلب درباره ابوطالب سلام الله علیه نیز جاری است؛ ما می خواهیم درباره ابوطالب قضاوت کنیم که آیا مؤمن بوده یا نه؟ منهای دلایلی که عرض شد، سراغ چه کسی باید رفت؟ سراغ دورها و دورافتادگان یا کسانی که وابسته به ابوطالب هستند؟ ما هنگامی که سراغ بستگان حضرت ابوطالب سلام الله علیه می رویم، همه می گویند: جدّ ما بزرگ خانواده ما، مؤمن بوده است.

دلیل 3: سخنان حضرت ابوطالب سلام الله علیه

استاد شفیعی شاهرودی خاطرنشان کرد: برای قضاوت درباره یک شخص دو راه وجود دارد؛ راه اول آن است که به اقوام و بستگان او مراجعه کنیم؛ بیان شده است که همه اهل بیت علیهم السلام، از امام سجاد علیه السلام، امام باقر علیه السلام، امام صادق علیه السلام و ... می گویند: جدّ بزرگوار ما، مؤمن قریش بوده است و همان گونه که مؤمن آل فرعون ایمانش باطنی بود، و نه ظاهری، تا بتواند از حضرت موسی علیه السلام دفاع کند؛ و از این رو همه از فرعونیان غرق شدند، مگر مؤمن آل فرعون؛ حضرت ابوطالب علیه السلام، مؤمن آل فرعون بوده است و برای اینکه بتواند از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم دفاع کند، تظاهر به ایمان نمی کرد.

وی افزود: دو نوع می توان دوست داشت؛ یکی دوستی که آشکارا سینه چاک می کند؛ او همه جا نمی تواند از شما دفاع کند؛ دیگری دوستی است که در باطن دوست است؛ ولی در ظاهر تظاهر به دوستی نمی کدن؛ او بهتر می تواند از شما دفاع کند؛ حال اگر جناب ابوطالب علیه السلام روز اول شهادتین می گفت و اظهار ایمان می کرد، همان روز اول او نیز گرفتار بلاها می شد؛ در حالی که باید در موضع قدرت بماند تا بتواند از حجت خدا دفاع نماید؛ و از این رو آن مرد قطیفی کتابی نوشته است به نام «ابوطالب مؤمن قریش»

این استاد درس خارج در ادامه بیان کردک راه دوم شناخت، مراجعه به آثار ادبی آن شخص است؛ آثار فکری شما، فرزندان شما هستند؛ فرزندان شما دو نوع هستند؛ یکی فرزند مادی که همین فرزندان شما هستند؛ و دیگری فرزندان فکری و فرهنگی که عقاید و افکار شما است؛ کتابی که انسان می نویسد، زاییده فکر او است؛ و از این رو انسان به کتاب خودش علاقه مند است و گاهی علاقه انسان به افکارش بیش از علاقه اش به فرزندانش است. دیوان ابوطالب در دسترس ما است و با مطالعه اشعار در آن  کتاب، به راحتی می توان پی به ایمان راسخ او برد.

/270/260/22/