امام صادق علیه السلام می فرماید: اگر شما می بینید که کسی حکیم است و حرف های حکمت آمیز می زند و همیشه با طمأنینه و محکم و قاطع سخن می گوید، این امر ناشی از آن است که در دنیا زهد را انتخاب کرده است و زاهد شده است.
آگاه باش! قسم به خدا! اگر حق را به اهلش واگذار و از عترت رسول خدا صلی الله علیه و آله اطاعت می کردند، دو نفر هم [در باره حکم خدا] با یکدیگر اختلاف نمی کردند و امامت را گذشته ای از گذشته ای به ارث می برد.
به راستی چرا مسلمانان به این دستور قرآن که امر به اتحاد می دهد و می فرماید همگان به ریسمان الهی و حبل الله چنگ بزنند و از تفرقه بپرهیزند و با هم متحد باشند، عمل نمی کنند.
اگر شرایط نابسامانی حکمرفا باشد و امکان داشته باشد اظهار عقاید حقه شیعه فتنه ای را در پیش داشته باشد در این جا فرمان اهل بیت علیهم السلام این است که با اخلاق خوش با مردم ارتباط برقرار کنیم که آنها خودشان به حقانیت...
آنها یک شبه همه شنیدها و دیده ها و توصیه های رسول حق را فراموش نکرده بودند بلکه به فراموشی سپرده بودند زیرا باور نکرده بودند و یا باور آنها به دنیا و لذت های آن بر باورهای دینیشان غلبه کرده بود، آری آنها خواب نبودند...
در رابطه با کتب درسی هم همین طور است؛ یعنی این طور نیست که بنشینیم و کتابی را بنویسیم، بلکه باید کتابی عمیق و دقیق و بروز نوشته شود که اگر این چنین کتابی نوشته شود، خود به خود همه قبول می کنند.