استاد موسوی حجازی مطرح کرد؛

علائم شیعه در کلام امام باقر

تنها راه رسیدن به ولایت ائمّه‌ معصومین علیهم السلام را عمل به دستورات دین و ورع و پرهیز از محرمات -و بلکه مشتبهات- شمرده‌اند.

 

استاد سید محمد مهدی موسوی حجازی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: در میان احادیث، علائم مختلفی برای شیعه ذکر شده و آنها به صفات متعددی توصیف شده‌اند. در مقابل برای شیعیان راستین، فضائل و ارزش هایی والایی بیان شده است. شاید بتوان در یک نگاه، صفاتی را که برای شیعه یاد شده در ضمن سه عنوان جمع کرد: ۱. مواردی که مربوط به عقیده میشود همانند ولایت اهل بیت علیهم السلام و برائت از دشمنانشان و نیز ایمان به رجعت. ۲. مواردی که مربوط به عمل شخصی انسان میشود مثل تقیّد به نماز اول وقت و نمازهای نافله و تلاوت قرآن. ۳. آنچه مربوط به برخورد اجتماعی شخص است همانند سرکشی به فقرا و مستمندان و راستگویی و امانت داری، اظهار محبت به دوستان اهل بیت علیهم السلام.

 

وی افزود: در حدیث شریفی که مرحوم شیخ صدوق در کتاب گرانسنگ صفات الشیعه (صفحه‌ی ۲۶۲. حدیث ۲۲) از وجود مقدس امام باقر علیه السلام روایت می کند به برخی‌از صفات و علائم شیعه اشاره شده است و ما به نقل حدیث و ترجمه‌ ساده‌ای از آن می پردازیم: عن جابرالجعفی قال: قال ابوجعفر علیه السلام: «یا جابر یکتفی مَن اتّخذ التّشیع أن یقول بحبنا اهل البیت؟» جابر جعفی می گوید: امام باقر علیه السلام فرمودند: ای جابر. آیا کسی که‌ ادعای تشیع می کند تنها به همین که بگوید ما را دوست دارد می تواند اکتفا کند؟

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: «فوالله ما شیعتنا الا من اتقی الله و اطاعه و ماکانوا یعرفون الا بالتواضع و التخشع و اداء الامانة و كثرة ذكرالله و الصوم و الصلاة و البر بالوالدين و التعهد للجيران من الفقراء و اهل المسكنة و الغارمين و الايتام و صدق الحديث و تلاوة القرآن و كف الألسن عن الناس إلا من خير و كانوا أمناء عشائرهم فى الأشياء» سپس امام علیه السلام در ادامه، با ذکر برخی از علائم شیعه، چنین فرمودند: به خدا سوگند شیعیان ما تنها کسانی هستند که تقوای الهی پیشه کرده و از خداوند اطاعت و پیروی بی چون وچرا کنند.

 

وی اضافه کرد: شیعه جز با این علائم شناخته نمیشود: وی شخصی متواضع و فروتن و اهل خشوع و امانتدار میباشد. کسی است که زیاد به ذکر خدا مشغول است. اهل نماز و روزه بوده و نسبت به پدر و مادر نیکوکار است. همچنین به همسایگان فقیر و مستمند رسیدگی میکند و به بدهکاران و ایتام سرکشی مینماید. شیعه‌ی ما شخصی راستگو و اهل تلاوت قرآن بوده و در مورد مردم جز به نیکی سخن نمیگوید. آنان در هرکاری، امین عشیره‌ها و اقوام خویشند.

 

استاد موسوی حجازی اظهار داشت: «قال جابر: یابن رسول الله مانعرف احدا بهذه الصّفة فقال لى: يا جابر لاتذهبن بك المذاهب حَسبُ الرَّجل أن يقول أحِبّ علياً صلوات الله عليه و أتولاه. فلوقال إني أحب رسول الله صلّى الله عليه و آله - و رسول الله خير من على - ثم لايتّبِعُ سيرتَه و لايعمل بسنّته مانفعه حبُّه إياه شيئاً فاتّقوا الله و اعملوا لِماعندالله ليس بين الله و بين أحد قرابة، أحبّ العباد الى الله و أكرمهم عليه أتقاهم له و أعملهم بطاعته» وقتى جابر سخنان امام علیه السلام پیرامون علائم شیعه را شنید، با تعجب پرسید: ای پسر پیامبر ما کسی را به این صفات نمی شناسیم. (شاید کنایه از این باشد که اشخاص بسیاری هستند که ادعای تشیع می کنند ولی در عین حال این صفات را ندارند).

  

وی خاطرنشان کرد: امام علیه السلام در جواب فرمودند: ای جابر. از راه بیرون نرو و کج فهمی نکن. (تو فکر میکنی) برای مرد همین بس است که بگوید علی علیه السلام را دوست دارم و ولایت ایشان را دارم (ولی به دستورات ایشان عمل نکند)؟ در حالی که اگر او بگوید من پیامبر خدا را- که از حضرت علی علیه السلام بالاتر است- دوست دارم ولی روش زندگی آن حضرت را سرمشق زندگی خود قرار ندهد و به سنت ایشان عمل نکند، آن محبت و دوستی هیچ بهره‌ای برای او نخواهد داشت.

  

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: ایشان سپس شیعیان را خطاب قرار داده و فرمودند: تقوای الهی به خرج دهید و برای رسیدن به آن ثواب هایی که نزد خدا است کار کنید. خداوند متعال با هیچ کسی قرابت و خویشی ندارد. برترین و محبوبترین بندگان خدا و با ارزشترین آنها کسی است که پرهیزکارترین آنان بوده و بیش از دیگران به فرامین الهی عمل می کند.

 

وی تاکید کرد: در انتهای این حدیث حضرت باقر علیه السلام می فرمایند: «یا جابر مایتقرّب العبد الی الله تبارک و تعالی الّا بالطّاعة. مامعَنا برائة من النّار و لاعلى الله لأحد منكم حجة. من كان لله مطيعاً فهو لنا ولىّ و من كان لله عاصياً فهو لنا عدو. ولاتُنال ولايتُنا الّا بالعمل و الورع.» هیچ بنده‌ای به خدا نزدیک نمی شود مگر به اطاعت از او. برائت از آتش جهنم با ما نیست (و تنها به گفتن این که باما هستید از آتش رهایی نخواهید یافت)، هیچ کدام از شما برخدا حجتی ندارید. هر که فرمانبر حضرت حق باشد دوست ما و با ما است و کسی که فرمانِ خدا را نبرد دشمنِ ما است. ولایت ما اهل بیت جز با عمل به فرمان الهی و ورع حاصل نمی شود.

 

استاد موسوی حجازی در انتهای سخنانش اظهار داشت: در آخرین جمله از حدیث، با «نفی» و «الّا» که از ادوات حصر به شمار می آید، تنها راه رسیدن به ولایت ائمّه‌ معصومین علیهم السلام را عمل به دستورات دین و ورع و پرهیز از محرمات -و بلکه مشتبهات- شمرده‌اند. امیدواریم که در ابتدای ورود به ماه رجب و با استعانت از حضرت امام باقر علیه السلام، بتوانیم نام خود را در میان شیعیان واقعی آن انوار مقدسه ثبت کنیم./20/21/260

 

د, 12/28/1396 - 10:59

دیدگاه جدیدی بگذارید