حضرت آیت الله جوادی آملی:

خاستگاه گناه، فراموشی قیامت است/ياد معاد بهترين عامل سازندهٴ انسان

وقتی روح و روان انسان براساس یاد قیامت پرورش یابد و ﴿ذكری الدّار﴾ در نظرش باشد، چنین باوری «ضمانت اجرایی» می‏ شود كه همه عقاید و اخلاق و كردار و رفتار خود را براساس این ویژگی پایه ریزی كند.

 

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به نقل از پایگاه اطلاع رسانی اسراء، حضرت آیت الله جوادی آملی در خصوص نقش یاد معاد در پرورش معنوی انسان، اظهار داشتند: خدای سبحان دنیا را راه و قیامت را منزل و خانه پایانی می‏ داند، وقتی روح و روان انسان براساس یاد قیامت پرورش یابد و ﴿ذكری الدّار﴾[1] در نظرش باشد، چنین باوری «ضمانت اجرایی» می‏ شود كه همه عقاید و اخلاق و كردار و رفتار خود را براساس این ویژگی پایه ریزی كند.

 

ایشان ادامه دادند: اگر انسان یاد قیامت را فراموش كند، دلیلی ندارد كه مقید به ضابطه و قانون باشد و به هر جنایتی دست می‏ زند و چون یاد معاد همان یاد مبدأ است، با نسیان یاد مبدأ جریان معاد هم فراموش می‏ شود، در حالی كه انسان می‏ تواند در پرتو سازندگی یاد قیامت، گذشته از بركات اعتقادی، اخلاقی، رفتاری آتش را بالعیان بنگرد: ﴿كلّا لو تعلمون علم الیقین ٭ لترونّ الجحیم﴾[2].

 

معظم له در تشریح معنای حقیقی یاد قیامت اذعان داشتند: یاد قیامت به معنای علم به قیامت است، و اگر كسی علم حقیقی به قیامت داشته باشد حتماً جهنّم و جهنّمیان را خواهد دید و چنین انسانی گذشته از بركات اعتقادی، اخلاقی و رفتاری، دیگر معصیت نمی‏ كند؛ زیرا خاستگاه گناه، فراموشی قیامت است. یاد قیامت حضور دائم قلبی است و به فرموده شیخ طوسی در تفسیر گران‏سنگ خود، نیت و یاد خدا انبعاث و پرش از جهان طبیعت است، نه لفظ و مفهوم[3].

 

حضرت آیت الله جوادی آملی با اشاره به کلامی از علامه طباطبایی خاطرنشان کردند: استاد علامه طباطبایی(قدس‌سرّه) می ‏فرمود: ممكن است انسان عمری تحت ولایت شیطان باشد و نداند. در این هنگام باید از عبادت یك عمر خود استغفار كند. اگر واقعاً یاد قیامت و ﴿ذكری الدّار﴾[4] در جان انسان نشسته باشد، چنین انسانی آتش را می‏ بیند. اگر انسان دود را مشاهده و به وسیلهٴ آن برآتش استدلال كند این هنر نیست، هنر آن است كه آتش را ببیند.

 

ایشان به حدیثی از رسول گرامی اسلام اشاره کردند و تصریح داشتند: جوانی به رسول اكرم اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) عرض كرد: من به قیامت یقین دارم. پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: هر چیزی نشانه‏ ای دارد، نشانهٴ یقین تو چیست؟ گفت: گویا بهشت و اهل آتش را می ‏بینم و صدای دوزخ را همچون زوزهٴ سگ می‏ شنوم[5]. رسول اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در برابر ادّعای آن جوان نفرمود این شدنی نیست. او سپس از پیامبر خواست دعا كند تا به شهادت نایل آید. حضرت دعا فرمود و او در یكی از جبهه‏ های اسلام علیه كفر به شهادت رسید.

 

منبع: تفسیر موضوعی قرآن کریم، جلد 4 (معاد در قرآن)

 

پاورقی:

 

[1]ـ سورهٴ ص، آیهٴ 46.

[2]ـ سورهٴ تكاثر، آیات 5 ـ 6.

[3]ـ تفسیر تبیان، ج 10، ص 402.

[4]ـ سورهٴ ص، آیهٴ 46.

[5]  ـ اصول كافی، ج 2، ص 53.

 

/20/12/20

 

ي, 12/05/1397 - 15:36