استاد دلیری مطرح کرد؛

ویژگی های لازم کتاب های آموزشی مناسب در حوزه های علمیه

کتاب جایگزین رسائل و مکاسب قطعا باید آن چیزی که رسائل، مکاسب و کفایه دارد را داشته باشد و افزون بر آن چیزهای بهتری هم باید داشته باشد البته می توان نواقص این کتب را از بین برد. این قبیل کارها با کارهای گروهی میسور می شود و اشخاص خاص و انسان های بزرگ باید چنین کاری را انجام دهند قبل از این که چنین کتابی نوشته شود باید نواقص این کتاب ها شناخته شود.

 

استاد مهدی دلیری در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: تعدد کلاس های سطوح عالی در حوزه های علمیه طبیعتا سبب خلوت شدن کلاس ها می شود و این مسأله باعث استفاده بیشتر طلبه ها می شود که این جهت مثبتی است اما این کار نکات منفی ای هم دارد نکته اول این است که معمولا اساتید نمی توانند به محدوده ها برسند و یا نمی توانند حق مطالب را ادا کنند.

 

وی افزود: بعضی از اساتید هستند که می توانند تندتر تدریس کنند و برخی از آنها هم این گونه نیستند؛ طلبه ها هم متفاوت هستند؛ بعضی از آنها راحت تر می توانند با تندخواندن مطالب را بیاموزند و برخی با آهسته خواندن به نتیجه مطلوب تر می رسند. ثمره و نتیجه این کار این می شود که نباید همه را در یک قاعده محصور کنیم. اگر چنین شود نگاه طلبه ها به امتحانات و تمام شدن محدوده ها معطوف می شود و طبیعتا اساتیدی که مبرزتر هستند و بهتر می توان از آنها استفاده کرد کلاس های کم رونق تری خواهند داشت.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: قطعا این مسأله که کتاب های رسائل، مکاسب و کفایه تغییر نکند مطلوب نیست چون کلام جناب شیخ و مرحوم آخوند کلام معصوم یا قرآن نیست. قبل از این بزرگواران هم کتاب های درسی حوزه کتب دیگری بوده است که با آمدن این کتب تغییر کرده است و این مطلب معلوم و مشهور است اما صحبت در این است که چه کتابی مطلوب است؟ تا کنون کتابی که بتواند جای این کتب را بگیرد نوشته نشده است مخصوصا کتاب مکاسب که خیلی از کتبی که بعد از این کتاب نوشته شده است یا بار علمی مکاسب را ندارد و یا از جهت عبارات، عباراتی ندارد که طلبه ها با خواندن آن عبارات بتوانند از کتب قدمای شیعه مثل کتاب های علامه و مرحوم شیخ صدوق استفاده کنند.

 

وی اضافه کرد: کتاب جایگزین رسائل و مکاسب قطعا باید آن چیزی که رسائل، مکاسب و کفایه دارد را داشته باشد و افزون بر آن چیزهای بهتری هم باید داشته باشد البته می توان نواقص این کتب را از بین برد. این قبیل کارها با کارهای گروهی میسور می شود و اشخاص خاص و انسان های بزرگ باید چنین کاری را انجام دهند قبل از این که چنین کتابی نوشته شود باید نواقص این کتاب ها شناخته شود. شناخته شدن نواقص به این بستگی دارد که حوزه به چه شکلی و دیدی به کتاب های لازم برای طلاب نگاه کند. گاهی اوقات نقایصی برای این کتاب ها بیان می شود که نه تنها نقص نیست بلکه جزء محاسن این کتاب ها می باشد، گاهی اوقات عبارت های سخت، پیچیده و جملات معماگونه این کتاب ها را دارای ایراد می دانند و حال آن که به خاطر سبک کتاب های متقدمین ما مجبور هستیم از این عبارات و جملات استفاده کنیم و با آنها آشنا باشیم.

 

استاد دلیری در انتهای سخنانش اظهار داشت: گاهی اوقات بعضی از مسائل و مصادیقی که در کتاب ها از جهت مفهوم مطرح شده است به آن اندازه کارایی ندارد و صرفا برای خواندن است. این مطالب بخصوص در کتاب های اصولی رایج است که هیچ کاربردی هم ندارد باید نگاه شود که کدام مطلب کارایی دارد و کدام ندارد. تشخیص این مطالب باید توسط یک مجتهد و استاد خبره باشد که کدام مسائل کاربردی و کدام کاربردی نیست. اگر جایگزین مناسبی برای کتاب های موجود حوزه باشد خوب است اما این جایگزین برای کتاب های کفایه، رسائل و علی الخصوص مکاسب وجود ندارد که نقایص این کتاب ها را از بین ببرد و دارای فایده بیشتری نسبت به این کتب باشد./260/21/

 

ش, 11/05/1398 - 16:53