استاد دلیری مطرح کرد؛

عظمت رفتار حضرت زهرا

حضرت زهرا سلام الله علیها میان فتنه_نه غبار آلود ، بلکه_ ظلمانیِ بعد از شهادت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلّم، «زهرا» بودند؛ درخشیدند و به جاهلان روشنایی بخشیدند.

 

به مناسبت ولادت بی بی دو عالم، صدّیقه طاهره سلام الله علیها، استاد مهدی دلیری در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به بررسی شخصیت این بانوی عظیم الشأن پرداخت و ضمن اشاره به فراوانی احادیث صحیح و غیر صحیح و تقیه ای در زمینه این وجود نازنین، به مورد توجه بودن ایشان در بین فریقین اشاره داشت و در این راستا به معرفی کتاب «موسوعة الکبری عن فاطمة الزهراء» پرداخت.

 

وی افزود: این کتاب قیّم که توسط مرحوم انصاری زنجانی در 30 جلد گرد آوری شده است، در بردارنده روایات درباره ولادت، خلقت نوری آن بزرگوار، همراهی ایشان با پیغمبران الهی، حضرت خاتم الانبیا صلی الله علیه و آله و سلم و امیرالمومنین علیه السلام است. هدف این کتاب بررسی برهه های مختلف زندگی ایشان و بیان فضایل و مناقب آن حضرت است. با این حال صاحب این کتاب معترف است که با وجود تمام زحماتی که برای این کتاب کشیده است باید در رابطه با حضرت زهرا سلام الله علیها اثر کامل تری می نگاشته است.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: بسیاری از کتاب هایی که درباره حضرت زهرا سلام الله علیها نوشته شده است،  مخطوط می باشد و یا اصلا به دست ما نرسیده است.  

 

استاد دلیری در ادامه افزود: در عصر حاضر نکته ای عجیب وجود دارد و آن اینکه خانمی مصری که هم اکنون ریاست بیمارستان معروفی در مصر را به عهده دارد، در زمان دانشجویی در یکی از دانشگاه های امریکا با مسیحیانی برخورد می کند که برای تبلیغ دین خویش از هر وسیله ای استفاده می کرده اند، در همان جا به خود قول می دهد که برای دین خود خدمتی بکند. وی در این راستا کتاب «اعلام النساء» را به رشته تحریر در می آورده است و به زنانی اشاره می کند که در اسلام از ارزشی بالا و نقشی برجسته برخوردار بوده اند.

 

وی افزود: نکته اساسی آن است که وی در این کتاب برای شخصیت حضرت زهرا سلام الله علیها -اگر تنها به کتب صحاح سته رجوع کرده باشد، می توانست در چند صد صفحه مطلب گرد آوری کند اما_ تنها به چند بند اکتفا کرده که به یک صفحه هم نمی رسد و بدتر این که در همان مقدار کم، به روایات و نکات بسیار غریب و غیر صحیح اکتفا کرده است؛ این در حالی که است که مسیحیان نیز بعضا درباره حضرت زهرا سلام الله علیها کتاب نوشته اند. در همین کتاب برای عایشه همسر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم دو فصل جداگانه اختصاص داده است اما برای اول زن مسلمان _یعنی ام المؤمنین خدیجه کبری سلام الله علیها_ به قدر یک جمله هم اشاره نداشته است در حالی که این بانوی بزرگوار با ثروت خود حمایت شایانی از اسلام کرد. علی ایّ حال مطالب درباره حضرت زهرا فراوان است و واجب است برای آنکه معرفت خود را نسبت به آنها افزایش دهیم، به کتاب های مختلف مراجعه داشته باشیم.

 

وی با بیان لزوم افزایش معرفت نسبت به آن انوار طیبه با مراجعه به کتاب ها به روایتی اشاره کرد که از غرر کلمات اهل بیت علیهم السلام محسوب می شود: «علی معرفتها دارت القرون الاولی». اهل فضل می دانند که «علی معرفتها» جار و مجروری است که متعلق به «دارت» می باشد، فقه الحدیث به ما می گوید: «تقدیم ما حقّه التأخیر یدلّ علی الحصر»، یعنی فقط و فقط کار قرون اولی_ پیغمبران گذشته و امت های ایشان، پی بردن به  معرفت حضرت زهرا سلام الله علیها بوده است، نه اینکه این کار یکی از کارهای آنها بوده باشد البته شناخت حضرت زهرا سلام الله علیها مقدمه شناخت پروردگار _ بلکه اصل شناخت خدا_ می باشد لذا «علی معرفتها دارت القرون الاولی» دوران آنها بر اساس شناخت حضرت سپری شده است. حال که طریق معرفت، معرفت حضرت زهرا سلام الله علیها بوده است، ما نیز برای رسیدن به معرفت، باید این مسیر را پیگیری کنیم.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: یکی از وجوه شناخت حضرت زهرا سلام الله علیها معجزه ای از معجزات حضرت زهرا سلام الله علیها است که به آن اشاره می کنیم. معجزه تنها آن نیست که مرده را زنده کنند یا از سنگ آبی بجوشد و یا اینکه درخت خشکی سبز گردد. اگر چه همه اینها می تواند معجزه باشد، اما معجزات اهل البیت علیهم السلام منحصر در اینها نیست_ البته پیغمبر و اهل بیت ما علیهم السلام تمام معجزات پیامبران امم قبل را داشته اند حتی در این رابطه مرحوم عماد الدین طوسی بخش مفصلی از کتاب خود به نام «الثاقب فی المناقب» را به این باب اختصاص داده است_ یکی از معجزات حضرت زهرا سلام الله علیها آن است که بعد از حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم در آن مدّت قلیل کاری کردند که آن کسانی که با تمام وجود آمده بودند که دین را از بین ببرند حتی با وجود نقشه هایی که قبل از شهادت پیغمبر صلی الله علیه و آله برای تصاحب خلافت ایشان کشیده بودند؛ ناکام ماندند.

 

وی افزود: در کتاب انساب الاشراف بلاذری که بین علمای غیر شیعه با تاریخ طبری همسنگ است، بیان شده است: وقتی آن شخص به در خانه حضرت زهرا سلام الله علیها آمد تا آن را آتش بزند، حضرت به او گفتند: «أتحرق علیّ بابی؟» تعبیر آن است که «نعم، أتقوّی به دین أبیک» من این کار را انجام می دهم تا دین پدرت را قوی کنم»؛ برهان، منطق و روشی که برای مقابله و مبارزه با حضرت زهرا سلام الله علیها داشتند، این بوده است که به نام دین و خدا و پیغمبر می خواستند بضعه پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم را بسوزانند. حال کسی که با این ایده می آید و در مقابل پیغمبر و خدا می ایستد، چگونه باید با او رفتار کنیم که نقشه هایش نقش بر آب شود.

 

استاد دلیری افزود: در این رابطه چگونه باید حق را از باطل هنگامی که با آن آمیخته شده جدا ساخت؟ در فضایی که صددرصد _نه غبار آلود، بلکه_ تاریک و ظلمانی بوده است، نورانیت حضرت زهرا سلام الله علیها از باب کامل ترین تناسب اسم و مسمّی نور افشانی می کند و حقیقت را روشن می کند. این یک معجزه است؛ اگر کسی بخواهد چنین ایده و جریانی را رسوا کند چه باید بکند؟ چقدر باید روانشناسان و جامعه شناسان و سیاستمداران در اتاق های فکر سال ها برنامه ریزی کنند تا این جریان را رسوا و به مردم معرفی کنند.

 

وی افزود: بی بی حضرت زهرا سلام الله علیها با خطبه ها و گریه هایی که کردند و رفت و آمدهایی که داشتند این کار را کردند. در نظر دارید که می توانستند در منزل گریه کنند اما برای گریه به قبرستان اُحد می رفتند. چرا وجود مقدس ایشان اینگونه رفتار کردند؟ از همان ابتدایی که در خانه حضرت را می زنند و برای بیعت می خواستند وارد منزل امیرالمومنین صلوات الله علیه شوند، وجود مقدس حضرت زهرا سلام الله علیها جلوی در می آیند، بعد از آن خطبه فدکیه و بعد از آن خطبه ای برای زن های مدینه ایراد می کنند. بیان کردن غصب فدک و دیگر بیانات ایشان در این راستا بوده است که حق آشکار بشود و الا وجود مقدس و نازنین آن حضرت کاری به فدک و غیر فدک نداشتند و ایشان غنیّ از این سخنان بوده اند.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: حضرت زهرا سلام الله علیها در مدّت کوتاه عمرشان ظلم را رسوا و نقشه ها را نقش بر آب کردند و این نبود مگر آنکه خدای تبارک و تعالی حضرت زهرا سلام الله علیها را مورد یاری و اعانت خاص خود قرار داد. همان گونه که پیغمبران الهی را بر دشمنانش یاری کرده است. البته پیغمبران الهی هم هر آنچه که داشتند از وجود ایشان داشتند.

 

استاد دلیری اشاره کرد اگر به کل صحبت های حضرت زهرا سلام الله علیها بعد از شهادت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم بنگریم، شاید بیش از 5 ساعت نباشد اما در این مدت وجود نازنین ایشان چنان کردند که غاصبان فهمیدند که هر آنچه کردند، از بین رفت. چنان که در ملاقات با ایشان، به گریه افتادند؛ این گریه نه از باب دلسوزی بوده بلکه از باب فهم این نکته است که دریافتند کار از کار گذشته است لذا خلیفه اول در آخرین لحظات عمرش ابراز پشیمانی می کند و می گوید: «لیتنی لم اکشف عن بیت فاطمة» چون متوجه شد که با در افتادن با حضرت، تمام نقشه هایش نقش بر آب شده است.

 

استاد دلیری در ادامه به بیان روایتی از «كفاية الأثر في النص على الأئمة الإثني عشر» پرداخت: علی بن محمد خزار رازی که از علمای قرن چهارم هجری قمری است در صحفه 197 از کتاب خود آورده است:

«حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ الْكُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زَكَرِيَّا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ‏ الضَّحَّاكِ عَنْ هِشَامِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ قَالَ: لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ ص كَانَتْ فَاطِمَةُ تَأْتِي قُبُورَ الشُّهَدَاءِ وَ تَأْتِي قَبْرَ حَمْزَةَ وَ تَبْكِي هُنَاكَ فَلَمَّا كَانَ فِي بَعْضِ الْأَيَّامِ أَتَيْتُ قَبْرَ حَمْزَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَوَجَدْتُهَا ص تَبْكِي هُنَاكَ فَأَمْهَلْتُهَا حَتَّى سَكَتَتْ فَأَتَيْتُهَا وَ سَلَّمْتُ عَلَيْهَا وَ قُلْتُ يَا سَيِّدَةَ النِّسْوَانِ قَدْ وَ اللَّهِ قُطِعَتْ أَنْيَاطُ قَلْبِي مِنْ بُكَائِكِ فَقَالَتْ يَا بَا عُمَرَ يَحِقُّ لِيَ الْبُكَاءُ وَ لَقَدْ أُصِبْتُ بِخَيْرِ الْآبَاءِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَا شَوْقَاهْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ثُمَّ أَنْشَأَتْ ع تَقُولُ‏: «إِذَا مَاتَ يَوْماً مَيِّتٌ قَلَّ ذِكْرُهُ‏                   وَ ذِكْرُ أَبِي [مُذْ] مَاتَ وَ اللَّهِ أَكْثَرُ» قُلْتُ يَا سَيِّدَتِي إِنِّي سَائِلُكِ عَنْ مَسْأَلَةٍ تَلَجْلَجُ فِي صَدْرِي قَالَتْ سَلْ قُلْتُ هَلْ نَصَّ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ قَبْلَ وَفَاتِهِ عَلَى عَلِيٍّ بِالْإِمَامَةِ قَالَتْ وَا عَجَبَاهْ أَ نَسِيتُمْ يَوْمَ غَدِيرِ خُمٍّ قُلْتُ قَدْ كَانَ ذَلِكِ وَ لَكِنْ أَخْبِرِينِي بِمَا أَسَرَّ إِلَيْكِ قَالَتْ أُشْهِدُ اللَّهَ تَعَالَى لَقَدْ سَمِعْتُهُ يَقُولُ عَلِيٌّ خَيْرُ مَنْ أُخَلِّفُهُ فِيكُمْ وَ هُوَ الْإِمَامُ وَ الْخَلِيفَةُ بَعْدِي وَ سِبْطَايَ وَ تِسْعَةٌ مِنْ صُلْبِ الْحُسَيْنِ أَئِمَّةٌ أَبْرَارٌ لَئِنِ اتَّبَعْتُمُوهُمْ وَجَدْتُمُوهُمْ هَادِينَ مَهْدِيِّينَ وَ لَئِنْ خَالَفْتُمُوهُمْ لَيَكُونُ الِاخْتِلَافُ فِيكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ قُلْتُ يَا سَيِّدَتِي فَمَا بَالُهُ قَعَدَ عَنْ حَقِّهِ قَالَتْ يَا بَا عُمَرَ لَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَثَلُ الْإِمَامِ مَثَلُ الْكَعْبَةِ إِذْ تُؤْتَى وَ لَا تَأْتِي أَوْ قَالَتْ مَثَلُ عَلِيٍّ ثُمَّ قَالَتْ أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ تَرَكُوا الْحَقَّ عَلَى أَهْلِهِ وَ اتَّبَعُوا عِتْرَةَ نَبِيِّهِ لَمَا اخْتَلَفَ فِي اللَّهِ تَعَالَى اثْنَانِ وَ لَوَرِثَهَا سَلَفٌ عَنْ سَلَفٍ وَ خَلَفٌ بَعْدَ خَلَفٍ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ وَ لَكِنْ قَدَّمُوا مَنْ أَخَّرَهُ وَ أَخَّرُوا مَنْ قَدَّمَهُ اللَّهُ حَتَّى إِذَا أَلْحَدَ الْمَبْعُوثُ وَ أَوْدَعُوهُ الْجَدَثَ الْمَجْدُوثَ وَ اخْتَارُوا بِشَهْوَتِهِمْ وَ عَمِلُوا بِآرَائِهِمْ تَبّاً لَهُمْ أَ وَ لَمْ يَسْمَعُوا اللَّهَ يَقُولُ‏ وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ‏ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ بَلْ سَمِعُوا وَ لَكِنَّهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ‏ فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ وَ لكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ هَيْهَاتَ بَسَطُوا فِي الدُّنْيَا آمَالَهُمْ وَ نَسُوا آجَالَهُمْ فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ أَعُوذُ بِكَ يَا رَبِّ مِنَ الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ فَهَذِهِ فَاطِمَةُ رَوَتْ عَنْهَا ابْنَتُهَا زَيْنَبُ بِنْتُ عَلِيٍّ وَ أَبُو ذَرٍّ وَ سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ الْأَنْصَارِيُّ وَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ وَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ عَبَّاسُ بْنُ سَعْدٍ السَّاعِدِيُّ.. ».

 

وی درباره ریشه مشکلات جوامع بشری بیان داشت: در جامعه ما و در طول تاریخ مشکلات جامعه بشری به اختلاف بین مردم می گردد. این اختلاف بوده که سبب جنگ های اعتقادی و دنیوی گردیده است. حضرت زهرا سلام الله علیها فرمود: «أ نسیتم یوم غدیر خم....؟!» بی بی سلام الله علیها فرمود: «اما و الله لو ترکوا الحق علی اهله و اتبعوا عترة نبیه لما اختلف فی الله اثنان»؛ همین عبارت و یا نزدیک به این عبارت از حضرت صادق و امام باقر و امام رضا و امام هادی و امام عسکری علیهم السلام هم وارد شده است: «لو سکت الجاهل عمّا لا یعلم لما اختلف الاسلام»

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: راه حل رفع این اختلاف ها در اظهار نظر نکردن سخنی است که نسبت به آن جهل وجود دارد. امروز هم برای اینکه اختلاف از بین برود، باید به کلام اهل بیت علیهم السلام مراجعه کنیم. امام رضا علیه السلام فرمودند: «لو علم الناس محاسن کلامنا لاتبعونا». تبعیت از اهل البیت علیهم السلام موجب نجات است. قرآن می فرماید: «اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم» و این همان امری هست که حضرت زهرا سلام الله علیها به دنبال آن بودند و دیگر اصحابی هم که مقداری نسبت به زمان خودشان علم داشتند، این مطلب را علی الدوام تذکر دادند. جناب سلمان فرمود: اگر این رفتاری که با علی علیه السلام دارید را نمی داشتید، اگر ماهی دریا را فرا می خواندید به سمت شما می آمد. یعنی تبعیت از علی بن ابی طالب علیهم السلام نه فقط آخرت، که دنیا را هم دارا و آباد می کند.

 

وی افزود: قرآن در آیه 16 از سوره مرسلات می فرماید: «و أن لو استقاموا علی الطریقة لأسقیناهم ماءً غدقاً» یعنی اگر بر طریقه راست پایداری کنند، از آبی فراوان سیرابشان می کنیم.

 

استاد دلیری در ادامه به این نکته اشاره داشت:  نباید عوامانه فکر کرد که دین تنها نماز خواندن، روزه گرفتن و مانند این امور است که تنها برای آخرت مفید است. تبعیت از اهل بیت علیهم السلام تنها به نماز و روزه نیست. تبعیت از اهل بیت علیهم السلام دنیا و آخرت را با هم آباد می کند. علما عموما این کار را انجام می دادند و الآن هم انجام می دهند که مردم را به سوی اهل بیت علیهم السلام راهنمایی می کنند. علما خصوصا و جامعه شیعه عموما باید مشکلاتشان را به عالمان برجسته معرفی کنند تا این مشکلات حل شود. اگر به جامعه امروزی نگاه کنیم می بینیم امروز در جامعه ما ناهنجاری بوجود آمده است، این مسأله به خاطر دوری از معارف اهل بیت علیهم السلام است که در اثر جهلی است که وجود دارد.

 

این استاد حوزه در پایان مصاحبه گفت: ایام بعد از شهادت پیغمبرصلی الله علیه و آله و سلم فتنه ای ظلمانی همه چیز را فراگرفته بوده است. در تاریخ الگوگیران از روشنگری حضرت زهرا سلام الله علیها در این رابطه بسیار بوده اند. وجود مبارک آقا امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می فرمایند: «فی ابنة رسول الله لی اسوة حسنة». از جد بزرگوار حضرت حجت هم روایت است: «نحن حجج الله علی الناس و جدّتنا فاطمه حجت علینا». علمای بزرگوار از ابتدای تاریخ تشیع، افتخارشان آن بوده است که به اندازه گوشه چشمی مورد توجه معصومین علیهم السلام قرار گیرند لذا اگر بخواهیم سرباز امام زمان در حال غیبت و حضور ایشان باشیم، باید آنچه که مستلزم سربازی آن حضرت است را بجا آوریم. /270/260/43/

 

 

ش, 11/26/1398 - 20:34