استاد نوری:

وجه رحمت حضرت ختم المرسلین

همه اهل دنیا از فیض و رحمت وجود حضرتش بهره مند شدند و این درس بزرگی است که نسبت به دیگران جنبه رحمت داشته باشیم و همه چیز را برای خود نخواهیم و از خودخواهی به دیگر خواهی برسیم.

 

استاد رسول نوری در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به مبعث رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله پرداخت و با اشاره به این آیه: «لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيم » (يقيناً پيامبرى از جنس خودتان به سويتان آمد كه به رنج و مشقت افتادنتان بر او دشوار است، اشتياق شديدى به [هدايتِ‏] شما دارد، و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است). ( سوره مبارکه توبه 128) به نکاتی در این باره اشاره کرد: پیامبر از جنس مردم است، اگر مردم این را بدانند،  باعث اعتماد مردم می شود.

 

وی در این راستا به روایتی از اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم اشاره کرد که می گفتند: «علّمنا الایمان قبل ان یعلّمنا القرآن» و این ممکن نیست مگر آنکه پای اخلاص و صداقت در کار باشد. چنانچه امیرالمومنین علی علیه السلام می فرماید: «رأس الدین الصدق» و یا این روایت که می فرماید: «مخالفة الهوی رأس الدین» . وقتی مردم در سیره شخصی کسی، تماما صداقت و اخلاص دیدند، طبیعتا جذب ایشان می شوند.

 

استاد نوری با تأکید بر «صداقت» و «مخالفت با هوای نفس»، این دو را از درس های بزرگ مبعث دانست و افزود: امیرالمومنین علیه السلام این درس را به ما می دهند که اگر بخواهیم پا جای پای آن بزرگواران بگذاریم، بر ما لازم است که خودمان را با صداقت آراسته کنیم و به گونه ای خود را تربیت کنیم که در سکنات خود مخالفت با هوی را سرلوحه خود قرار دهیم.

 

وی یکی دیگر از درس های مبعث را «موجب رحمت دیگران بودن» عنوان کرد و به این آیه استدلال کرد: «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ» (و نفرستاديم ما تو را اى محمد مگر رحمتى براى عالميان) (سوره مبارکه انبیاء 107)

 

وی در این زمینه خاطرنشان کرد: همه اهل دنیا از فیض و رحمت وجود حضرتش بهره مند شدند و این درس بزرگی است که نسبت به دیگران جنبه رحمت داشته باشیم و همه چیز را برای خود نخواهیم و از خودخواهی به دیگر خواهی برسیم.

 

استاد نوری در توضیح بیشتر در این زمینه افزود: یکی از تفاوت های عموم بشر با بزرگان اسلام، در این مسأله است که آنها همه چیز را، نه برای خود، که برای دیگران می خواستند.

 

وی در این راستا به این آیه اشاره کرد که می فرماید: «....وَ يُؤْثِرُونَ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‏» (.... و كسانى را كه از بخل و حرصشان بازداشته‏اند، اينان همان رستگارانند. (حشر 9)

 

استاد نوری افزود: ما زمانی می توانیم ادعا کنیم که پیرو حقیقی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و اولاد معصومینش هستیم که نسبت به دیگران نافع باشیم و سعی کنیم دیگر خواهی را در خود تقویت کنیم. در این راستا حدیث بسیار زیبایی را از کتاب قیّم کافی بیان می کنم: «عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ سَيْفِ بْنِ عَمِيرَةَ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ أَحَبُّ النَّاسِ إِلَى اللَّهِ قَالَ أَنْفَعُ النَّاسِ لِلنَّاسِ.»

 

استاد رسول نوری در بخش دیگری از این گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید به سوالی پرداخت که آیا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در بیان آموزه های _ حتی _ فقهی که محل بایدها و نبایدها است، به شیوه خشک و کلیشه ای ارائه حکم می کردند و یا آنکه در بیان احکام الهی چاشنی اخلاق را نیز مدّ نظر قرار می دادند؟ به این صورت که اگر در مقام بیان انجام فعل خیری بودند، آن را با بیان آثار خیر آن حکم مطرح می کردند؟ آیا همین حالت در بیان نهی از فعل قبیح هم وجود داشته است که آثار قبح آن را بر می شمردند؟

 

وی در مقام پاسخ گفت: اگر مطالب را به صورت خشک بیان کنیم، به نظر نمی رسد کفایت کند و دلیل، مذاق شارع است. با مراجعه به قرآن و روایات به این می رسیم که سیره معصومین علیهم السلام به این ترتیب بود که شیوه تربیتی را اساس کار در تبلیغ و ترویج راه خدا قرار داده بودند. تربیت اساس کار آنها و لازمه تربیت، توأمان بودن با اخلاق است و لذا باید نسبت به رفتارمان با مردم بازبینی داشته باشیم.

 

وی این گفتگوی صمیمانه را با این حدیث شریف از امام رضا صلوات الله علیه به پایان رساند که می فرماید: «لو علم الناس محاسن کلامنا لإتبعونا»؛  هنر ما باید به اینگونه باشد که فرامین معصومین را به شیوه آن بزرگواران به مردم ارائه بدهیم./270/260/22/

پ, 12/29/1398 - 14:51