استاد قربان پور:

بررسی فرازهای خطبه امیرالمومنین در عید سعید فطر

«وَ الْتَبَسَتْ‏ ِقَلْبِ النَّاظِر»؛ «التبست» از «لُبس» است، به معنای پوشیدن؛ هر کس اهل دنیا باشد، دنیا به قلب او می چسبد؛ یعنی در قلب او جا می گیرد. هر کس با چشم خریداری به دنیا نگاه کند، دنیا چشم او را می گیرد و مورد پسند او واقع می شود؛ این طور نیست که دنیا به چشم بیننده خود، زشت بیاید؛ همه آن را می پسندد و آن را دوست دارند.

 

به مناسبت فرا رسیدن عید سعید فطر، استاد جواد قربان پور از اساتید حوزه علمیه قم، با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به گفتگو نشست؛

 

وی در ابتدای سخن، کلامی از امیرالمؤمنین علیه السلام بیان کرد که در خطبه 45 از نهج البلاغه می فرماید:

«الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ غَيْرَ مَقْنُوطٍ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ لَا مَخْلُوٍّ مِنْ نِعْمَتِهِ وَ لَا مَأْيُوسٍ مِنْ مَغْفِرَتِهِ وَ لَا مُسْتَنْكَفٍ‏ عَنْ عِبَادَتِهِ الَّذِي لَا تَبْرَحُ مِنْهُ رَحْمَةٌ وَ لَا تُفْقَدُ لَهُ نِعْمَة وَ الدُّنْيَا دَارٌ مُنِيَ‏ لَهَا الْفَنَاءُ وَ لِأَهْلِهَا مِنْهَا الْجَلَاءُ وَ هِيَ حُلْوَةٌ [خَضِرَةٌ] خَضْرَاءُ وَ قَدْ عَجِلَتْ لِلطَّالِبِ وَ الْتَبَسَتْ‏ ِقَلْبِ النَّاظِرِ فَارْتَحِلُوا مِنْهَا بِأَحْسَنِ مَا بِحَضْرَتِكُمْ مِنَ الزَّادِ وَ لَا تَسْأَلُوا فِيهَا فَوْقَ الْكَفَافِ‏ وَ لَا تَطْلُبُوا مِنْهَا أَكْثَرَ مِنَ الْبَلَاغِ‏» (نهج البلاغة (للصبحي صالح) ؛ ص85)

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: مرحوم سید رضی علیه الرحمه دو خطبه از خطبه های نهج البلاغه را از خطبه های حضرت امیر علیه السلام در روز عید فطر گرفته است؛

 

استاد قربان پور افزود: خطبه ای است از آن حضرت که مرحوم شیخ الطائفه و شیخ صدوق علیه السلام ج 1 ، ص 435، حدیث 1485 و 86 و 87 نقل کرده است؛ مرحوم شیخ عباس قمی آن را در آخر مفاتیح الجنان آورده است. قطعه هایی از این خطبه را هم سید رضی انتخاب کرده است، از آن جمله خطبه بیست و هشتم نهج البلاغه و خطبه چهل و پنجم است. این خطبه فرازی دارد که بیان می گردد.

 

این استاد حوزه علمیه قم اضافه کرد: اختصاص همه حمدها به پروردگار عالم است؛ چنان چه مولا در خطبه می فرماید: «الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ غَيْرَ مَقْنُوطٍ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ لَا مَخْلُوٍّ مِنْ نِعْمَتِهِ وَ لَا مَأْيُوسٍ مِنْ مَغْفِرَتِهِ وَ لَا مُسْتَنْكَفٍ‏ عَنْ عِبَادَتِهِ».

 

وی افزود: حمد و ستایش برای خداست که هیچ کس از رحمت او ناامید نیست و از نعمت او بی بهره نیست و از آمرزش او مأیوس نیست و هیچ کس از عبادت او نباید استنکاف کند.

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: الف و لام در «الحمد» استقراء است، یعنی جمیع حمد و ستایش مخصوص خداوند است. به عبارت بهتر: چون خداوند مستجمع همه کمالات است، حمد برای او واقع می شود.

 

استاد قربان پور افزود: اینکه می بینیم مردم اشخاص و اشیاء را ستایش می کنند، برای کمال آن شخص و آن شیء است و چون کمال آن در خداوند است، ستایشی که مردم می کنند، خواهی نخواهی برای خداوند که کمال مطلق است، واقع می شود.

 

این استاد حوزه علمیه قم اضافه کرد: گناه مردم این است که چرا تشخیص ندادند و روی همین حساب، غیر حق را ستایش کردند. پس معنای الحمدلله این است که هر گاه در هر گوشه ای حمد و ستایشی صورت پذیرد، این حمد برای خداوند واقع می شود، این در صورتی است که جمله، جمله خبریه باشد و اگر جمله، انشائیه باشد، به این معناست که همه حمدها باید برای او واقع شود.

 

وی به تبیین ادامه کلام مولا علیه السلام پرداخت، آنجا که حضرت علیه السلام می فرماید: «غَيْرَ مَقْنُوطٍ مِنْ رَحْمَتِهِ»؛ این جمله حالیه است، یعنی در حالتی که خداوند غیر منقوط است، منقوط یعنی مأیوس؛ و غیر منقوط یعنی خدایی که کسی از او مأیوس نیست، یا به این معنا که کسی از رحمت خداوند نباید مأیوس باشد؛

 

استاد قربان پور خاطرنشان کرد: رحمت خداوند وسعت دارد و همه موجودات و بندگان را شامل می شود، از این رو در قرآن شریف و در سوره مبارکه زمر آمده است: «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ».

(بگو اى بندگانم كه بر نفس خود ستم و اسراف كرديد از رحمت خدا نوميد مشويد كه خدا تمامى گناهان را مى‏آمرزد، زيرا او آمرزنده رحيم است.) (سوره مبارکه زمر، 53)

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم به عبارت دیگر از این خطبه اشاره کرد: «وَ لَا مَخْلُوٍّ مِنْ نِعْمَتِهِ» هیچ چیز نعمت او خالی نیست یعنی این طور نیست که خزائن خدا از نعمت خالی باشد، «لَا مَأْيُوسٍ مِنْ مَغْفِرَتِهِ» از صفات الهی است که هیچ کس از مغفرت و بخشش خداوند مأیوس و ناامید نیست، یا بهتر بگوییم، نباید ناامید باشد.

 

استاد قربان پور افزود: حضرت می فرماید: «وَ لَا مُسْتَنْكَفٍ‏ عَنْ عِبَادَتِهِ»، «مستنکَف» باید خوانده شود تا اسم مفعول باشد، یعنی هیچ کس نباید از عبادتش استنکاف کند، که اگر استنکاف کنیم، مستنکِف می شویم، به معنای «استنکاف کننده» و خداوند «مستنکَف» به معنای «استنکاف شده» است.

 

این استاد حوزه علمیه قم اضافه کرد: حضرت علیه السلام در بخش دیگر می فرماید: «الَّذِي لَا تَبْرَحُ مِنْهُ رَحْمَةٌ وَ لَا تُفْقَدُ لَهُ نِعْمَة» (آن خدایی که رحمتش قطع نمی شود و نعمتش زوال نمی پذیرد.)

 

وی اضافه نمود: جمله نخست، صفت «الله» است و جمله دوم، عطف جمله قبل است و این هم صفت دیگری است برای «الله».

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه بیان داشت: جمله نخست علت است برای «غَيْرَ مَقْنُوطٍ مِنْ رَحْمَتِهِ» به عبارت دیگر اگر بپرسید چرا خدا و مغفرت او مأیوس نباشیم؟ جواب این است: چون هیچ وقت رحمت خدا قطع نمی شود و رحمت ایزدی همیشه هست.

 

استاد قربان پور افزود: جمله «لا تفقد له نعمة» علت است برای «وَ لَا مَخْلُوٍّ مِنْ نِعْمَتِهِ» یعنی چرا خدا غیر مخلو از نعمت است زیرا هیچ وقت نعمت خدا تمام نمی شود و او همیشه صاحب نعمت است؛

 

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: دومین مطلبی که حضرت فرمودند، این است که حضرت فرمود: دنیا هم فناپذیر است،

 

وی در این رابطه افزود: در خطبه 28 مذمت دنیا را می کند ولی در این خطبه هم به فناپذیری دنیا اشاره می کند و هم می فرماید انسان به دنیا وابسته است.

 

این استاد حوزه علمیه قم به کلام دیگری از حضرت امیر علیه السلام اشاره کرد که حضرت می فرماید: «وَ الدُّنْيَا دَارٌ مُنِيَ‏ لَهَا الْفَنَاءُ وَ لِأَهْلِهَا مِنْهَا الْجَلَاءُ وَ هِيَ حُلْوَةٌ [خَضِرَةٌ] خَضْرَاءُ وَ قَدْ عَجِلَتْ لِلطَّالِبِ وَ الْتَبَسَتْ‏ ِقَلْبِ النَّاظِرِ»

 

(دنیا سرایی است فناپذیر و برای اهلش رفتن از آن مقدر گردیده و آن شیرین و سبز و خرّم است و شتابان برای خواهان خود می آید و از راه قریب خود را در دل نگاه کننده جا می اندازد؛)

 

استاد قربان پور در مقام تبیین کلام حضرت علیه السلام گفت: «مُنِيَ‏» به معنای مقدر شده و به معنای ابتلا هم آمده است؛ «الفناء» به معنای از بین رفتن و نابود شدن است؛ «الجلاء» به معنای ظهور است، در اینجا به معنای خارج شدن از وطن است؛ می گویند: طرف جلای وطن کرد، یعنی از وطن دور شده است؛

 

وی افزود: حضرت می فرماید: دنیا خانه ای است که فانی شدن آن مقدر شده است؛ این خانه همیشگی نیست و فانی پذیر و نابودشدنی است.

 

این استاد  سطوح عالی حوزه علمیه قم به بیان دیگری از مولا علیه السلام اشاره کرد که می فرماید: «وَ لِأَهْلِهَا مِنْهَا الْجَلَاءُ» اهل دنیا هم از این دنیا رفتنی هستند، برای اهل دنیا رفتن از دنیا مقدر شده است؛

 

وی به کلام دیگری از مولا علیه السلام اشاره کرد که می فرماید: «وَ هِيَ حُلْوَةٌ [خَضِرَةٌ] خَضْرَاءُ»؛ این دنیا شیرین و سرسبز است. مقصود متاع دنیا است که برای اهل دنیا هم شیرین است و هم سرسبز؛

 

استاد قربان پور افزود: این مقام و ریاست دنیا، آن ثروت و زیور، ماشین و کاخ شیرین است و دلربایی دارد. اهل دنیا از ریاست در دنیا لذت می برند. به همین خاطر هم برای رسیدن به آن به همدیگر تملق می گوید و جنگ و نزاع می کند؛ آن همه جنگ و قتل و غارتی که می شود، همه برای رسیدن به ضیافت دنیا است؛

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: اینها همه دلیل است که متاع دنیا جاذبه و دلربایی دارد.

 

وی خاطرنشان کرد مولا می فرماید: «وَ قَدْ عَجِلَتْ لِلطَّالِبِ» دنیا برای طالب خود عجله می کند و سرعت می گیرد؛ نگویید خیلی ها دنبال دنیا می دوند و دنیا به دستشان نمی آید زیرا آنها راهش را نمی دانند.

 

استاد قربان پور خاطرنشان کرد: اگر کسی اهل دنیا باشد و بستر علل و اسباب را فراهم کند، مقدمات هر کاری را فراهم نماید، طبیعتا دنیا هم برایش فراهم می شود؛

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه بیان داشت: البته این طور هم نبوده که بدون مقدمه و زحمتی به خداوند دعا کند و آن مورد را درخواست کند.

 

وی در ادامه به فرمایش دیگری از حضرت اشاره کرد: «وَ الْتَبَسَتْ‏ ِقَلْبِ النَّاظِر»؛

 

استاد قربان پور افزود: «التبست» از «لُبس» است، به معنای پوشیدن؛ هر کس اهل دنیا باشد، دنیا به قلب او می چسبد؛ یعنی در قلب او جا می گیرد. هر کس با چشم خریداری به دنیا نگاه کند، دنیا چشم او را می گیرد و مورد پسند او واقع می شود؛ این طور نیست که دنیا به چشم بیننده خود، زشت بیاید؛ همه آن را می پسندد و آن را دوست دارند.

 

وی خاطرنشان کرد: اگر «التبس» از ماده «لَبس» به معنای اشتباه باشد، به این معنا می شود که دنیا از راه اشتباه کاری و فریب خود را در دل انسان جا می کند.

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در یک جمع بندی از این خطبه شریف بیان کرد: حضرت علیه السلام در ابتدا به حمد الهی پرداخت و در مرحله بعد، مولا دنیا را هم فانی و هم دلپذیر معرفی نمود؛

 

استاد قربان پور در ادامه به این سؤال پرداخت که با این دنیای فانی و لذیذ، چه ارتباطی باید داشت؟

 

وی در این رابطه به کلام دیگری از مولا اشاره کرد که می فرماید: «فارْتَحِلُوا مِنْهَا بِأَحْسَنِ مَا بِحَضْرَتِكُمْ مِنَ الزَّادِ وَ لَا تَسْأَلُوا فِيهَا فَوْقَ الْكَفَافِ‏ وَ لَا تَطْلُبُوا مِنْهَا أَكْثَرَ مِنَ الْبَلَاغِ» (پس کوچ کنید از این دنیا، و از بهترین متاع خود توشه بردارید و بیش از حاجت خود نخواهید، و زیادتر از آنچه نیاز دارید، طلب نکنید؛)

 

این استاد حوزه علمیه افزود: «ارتحلوا» از ارتحال و باب افتعال به معنای کوچ کردن است؛ در «من الزاد»، «من» بیان است از «مَا بِحَضْرَتِكُمْ»؛ کوچ کنید با بهترین سرمایه دنیا که در اختیار دارید؛ مطلب عجیبی است! تلاش کنید، زاد و توشه دنیا را با خودتان به آخرت منتقل کنید. بدان که این دنیا هدف نیست بلکه وسیله رسیدن به آخرت است.

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه در ادامه به تبیین این بخش از سخنان حضرت علیه السلام پرداخت: «وَ لَا تَسْأَلُوا فِيهَا فَوْقَ الْكَفَافِ»‏؛ بیش از کفاف نخواهید، آنچه در اختیار دارید، را بهینه استفاده کنید. بیش از آن را صرف آخرت کنید و الا اگر چنین نکنید، خزانه داری برای دیگران خواهی بود.

 

استاد قربان پور در مورد این بخش از کلام مولا که می فرماید: «وَ لَا تَطْلُبُوا مِنْهَا أَكْثَرَ مِنَ الْبَلَاغِ»؛ گفت: ضمیر «منها» به دنیا بر می گردد؛ یعنی آن قدری از دنیا مطالبه کنید که شما را به آخرت می رساند و بیش از نیاز نخواهید. این جمله و جمله قبل یک معنا را می رساند و تفنّن در عبارت است.

 

وی در بخش دیگری از این گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به کلام دیگری از حضرت علیه السلام اشاره کرد که می فرماید: روز عید فطر را روز تولد دوباره معرفی کرده است؛

 

این استاد حوزه علمیه قم اضافه کرد: عطر دل انگیز ایمان در دل و جان به مشام می رسد؛ گلبوته های صبر و مبارزه در جان ها شکفته می شود؛ روز عید فطر همه چیز رنگ و بوی خدایی دارد؛ هر چه اعمال نیک و تقوا و پرهیزگاری انسان بیشتر باشد، در روز عید به خدا نزدیک تر و عطر و بوی عید بر او دلپذیرتر است.

 

استاد قربان پور خاطرنشان کرد: عید فطر ضیافت خداست؛ انسان در طول ماه مبارک رمضان، فرمان خدا را اطاعت می کند و آنچه را که خدا فرموده مو به مو انجام می دهد، رنج گرسنگی و تشنگی را تحمل می کند؛ چون از صبح نفس را امساک می دهد.

 

وی افزود: هر کس در این ماه در رسیدن به حقّ و کسب رضای معبود گوی سبقت را ربوده باشد، سهم بیشتری از برکات خوان گسترده عید فطر خواهد داشت. از این رو امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: «إِنَّمَا هُوَ عِيدٌ لِمَنْ قَبِلَ اللَّهُ صِيَامَهُ وَ شَكَرَ قِيَامَهُ وَ كُلُّ يَوْمٍ لَا [نَعْصِي اللَّهَ‏] يُعْصَى اللَّهُ فِيهِ فَهُوَ يَوْمُ عِيدٍ [عِيدٌ]».

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه خاطرنشان کرد: روز عید فطر، مسلمانان با پرداختن زکات فطره و برگزاری نماز علاوه بر انجام وظیفه شرعی خویش سهم کوچکی در از بین بردن فقر ایفا می کنند. برای رضای حق و نزدیکی به خدا و قبولی روزه های ماه رمضان و بیمه کردن سلامتی خود و خانواده خود تا آخر سال زکات را می پردازند.

 

استاد قربان پور در ادامه اضافه نمود: روزه داری به گونه ای انتظار است. انتظاری که از صبح تا اذان مغرب امساک می کند و نمی خورد و نمی آشامد و تا اذان مغرب منتظر است، این مطلب به گونه ای انتظار را نشان می دهد، این عمل به گونه ای تمرین است. سی روز روزه گرفتن به ما یاد می دهد که چگونه منتظر صاحبمان ولیّ خدا صاحب الزمان باشیم.

 

وی در بخش دیگری از این گفتگوی با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، به شباهت عید فطر و قیامت اشاره کرد و افزود: در کلام امیرالمؤمنین علیه السلام آمده است: «ای مردم همانا این روز روزی است که نیکوکاران پاداش می یابند و بدکاران در آن زیان می بینند.»

 

این استاد سطوح عالی حوزه  علمیه خاطرنشان کرد: عید روز بخشش گناهان است. عید فطر روزی است که روزه داران پاداش یک ماه عبادت را دریافت می کنند و در روز عید پاداش روزه را می گیرند که پاداش، مغفرت و بخشش خدای رحمان است. باید مراقب باشیم که در این روز مبارک جز نیکی نیاوریم.

 

استاد جواد قربان پور افزود: امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: کمترین پاداش روزه دار آن است که در آخرین روز ماه رمضان فرشته ای آنها را صدا می زند و می گوید: «مژده باد بر شما ای بندگان خدا، خداوند گناهان گذشته شما را بخشوده، پس مواظب باشید که از این به بعد چه می کنید.»

 

وی خاطرنشان کرد: هر چیزی زینتی دارد؛ روزه هم زینتی دارد؛ آقا امیرالمومنین علیه السلام می فرماید: زینت حکمت، پارسایی؛ زینت دانش، بردباری، زینت پرستش، حضور قلب و خشوع، و زینت پادشاهی و حکومت، عدالت و دادگری است.

 

این استاد حوزه علمیه قم افزود: روزهای عید هم زینتی دارد؛ پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید: «عیدهای خود را با گفتن لا اله الا الله و الله اکبر و لله الحمد، آزین ببندید» و این مطلب نشان گر آن است که این زینت هم وحدانیت را و هم رسالت نشان می دهد.

 

استاد جواد قربان پور به کلام آقا امام زین العابدین، امام الساجدین علیه السلام پرداخت، آنجا که آن حضرت عید فطر را روز بازگشتن به خداوند می داند و می فرماید: «خداوند در روز عید فطر که آن را برای اهل ایمان روز عید و شادی قرار داد، برای اهل خود، روز اجتماعی و همیاری مقرر فرمود پس ما به سویت باز می گردیم و از گناهانمان آمرزش می طلبیم.»

 

وی در بخش دیگری از این گفتگو به اعمالی سفارش کرد که انجام آن در این روز سفارش شده است؛ این استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در ابتدا خاطرنشان کرد: شب عید فطر، شب نزول رحمت الهی است؛ شبی که گناهان انسان آمرزیده می شود؛ در روایت آمده است، ارزش این شب، از شب قدر کمتر نیست؛ شبی که خدا عطایا و پاداش خود را به مؤمنان روزه دار می دهد.

 

استاد قربان پور افزود: از جمله اعمال این روز غسل، پوشیدن جامه نو، عطر زدن، زیارت حضرت سید الشهدا حسین بن علی علیهما السلام، خواندن نماز عید فطر، افطار پیش از نماز عید، پرداخت زکات فطریه قبل از نماز عید، پرداخت زکات فطره است به کسانی که احتیاج دارند.

 

وی خاطرنشان کرد: زکات فطریه از واجبات مؤکد است؛ زیرا علاوه بر فوائد اجتماعی و اقتصادی که دارد، سبب قبولی روزه و بیمه شدن دل و جان در برابر پیشامدهای ناگوار می شود که انسان به این ترتیب می تواند خود را حفظ کند.

 

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه به تفاوت برخورد دو مکتب اسلام و مکتب غرب پرداخت و گفت: واقعا مردم ما مردمی هستند که به مذهب جعفری انس گرفتند و چون امامان خودشان همه اهل بخشش بودند، این امر در شیعیان اثر گذاشته است و شیعیان هم اهل بخشش شده اند.

 

وی افزود: مردم ایران هر چه داشتند، برای آنها که نداشتند؛ در طبق اخلاص گذاشتند.

 

استاد قربان پور خاطرنشان کرد: در کشورهای دیگر خبرهایی متفاوتی را می بینیم و می شنویم؛ از جمله دزدیدن ماسک ها. این مطلب نشانه مادی گرایی آنها است و در ایران اسلامیمان نشان گر توحیدی بودن و شیعه بودن مردم این سرزمین است. تعالیم اسلامی موجب شده است که انسان به این مرحله برسد.

 

این استاد سطوح عالی حوزه علمیه افزود: تمدن کشور انگلستان را به رخ ما می کشند، ولی در آنجا می بینیم در برخورد با انسان ها تفاوت قائل می شوند؛ هر که ثروت بیشتری داشته باشد به او بهتر می رسند؛ هر که پیر بود، او را در اولویت های دوم یا سوم قرار می دهند؛ اولویت با کسانی بود که یا ثروت دارند، یا جوان هستند،  اما در ایران ما چنین نبود، خدمات برای همه بود؛

 

وی ضمن اشاره به اینکه مدّتی به خاطر این بیماری در بیمارستان به سر برده است، بیان کرد: من خودم دیدم که چگونه دست اندرکاران در بیمارستان از جان خود می گذشتند، هم دکترها و هم پرستارها و به خصوص بچه های جهادی که واقعا از جان خود مایه می گذاشتند و بدون رعایت ملاحظات معمول پزشکی، تفاوتی برای بیماران در بخش و بیماران آی سی یو قائل نبودند.

 

استاد جواد قربان پور در ادامه خاطرنشان کرد: طلبه ها در این ایام هم در عرصه درس و هم در عرصه جهاد خوش درخشیدند؛ این مطلب، نشان گر دیدِ توحید گرایانه آنها است، که بیانگر تعالیم ائمه معصومین علیهم السلام است.

 

استاد جواد قربان پور که به خاطر بیماری کرونا مدتی را در بیمارستان به سر برده است، بخش پایانی این  گفتگوی صمیمانه با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید را به بیان گزارشی از عملکرد طلاب جهادی و دیگر عزیزان در بیمارستان پرداخت.

 

وی افزود: طلبه های جهادی با بیماران انس می گرفتند، با این کار بیماران بسیار روحیه می گرفتند. طلبه های جهادی کارهایی که دیگران نمی توانستند انجام بدهند را با جان و دل انجام می دادند. هم مباحثان ما (شاگردان استاد) با جان و دل به سراغ متوفیان می رفتند و آنها را غسل می دادند. خیلی این دید مقدس و بلند است. باید کسی باشد که اهل قلم باشد و از گذشتی که انجام دادند، اثر ماندگاری خلق نماید. طلبه ای دیدم که هم خودش و هم خانمش خدمت رسانی می کردند البته از این موارد بسیار بود. به نظر من اینها واقعا خدمت کردند، ولی بعضی افراد هم هستند که می گویند وظیفه طلبه فقط درس خواندن است؛ ولی بنده احساس می کنم، طلبه هم باید درس بخواند و واقعا باید درس بخواند و ملا باشد و هم در موقعی که مردم به او احتیاج دارند، در معرض باشند و الحمد لله و المنه در اختیار هستند. امیدوارم که خدا به حرمت آقا امام زمان به آنها اجر بدهد. /270/260/42/

 

 

چ, 02/31/1399 - 16:15