استاد مظفری مطرح کرد؛

شرح دعای بیست و هشتم ماه رمضان

استاد سید محمدجواد موسوی مظفری از اساتید برجسته حوزه علمیه قم در گفتگو با خبرنگار نشست دوره ای اساتید به موضوع «تأمل در دعای روز بیست و هشتم» پرداخت.

 

مدیریت «جبهه جهانی مطالبه گر آزادی در منطقه از سلطه آمریکا» در ابتدای گفتگو خاطرنشان کرد: در دعای بیست و هشتم ماه مبارک رمضان می خوانیم: «اللهمّ وفّر حظّی فیهِ من النّوافِلِ واکْرِمْنی فیهِ بإحْضارِ المَسائِلِ و قَرّبِ فیهِ وسیلتی الیکَ من بینِ الوسائل یا من لا یَشْغَلُهُ الحاحُ المُلِحّین» خدایا زیاد کن بهره مرا در آن از اقدام به مستحبات و گرامی دار در آن به حاضر کردن و یا داشتن مسائل و نزدیک گردان در آن وسیله ‌ام به سویت از میـان وسیله ‌ها ای آنکه سرگرمش نکند اصرار و سماجت اصرار کنندگان»

 

«اللهم وفر حظی النوافل ...»

استاد مظفری در ادامه بیان کرد: خدایا؛ ای مرکز و مبدا و منبع خواهش کنندگان جهانی، ای که همه درخواست‌ ها را تو می دانی و با مطالبه بندگانت شوق و تسریع اداء را فراهم می سازی، خود فرموده ای من با درخواست شما دعای شما به همه چیز تان توجه می کنم.

 

وی افزود: در قرآن کریم می خوانیم: « قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ ۖ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا»  بگو که اگر دعای شما (و ناله و زاری و توبه شما) نبود خدا به شما چه توجه و اعتنایی داشت؟ که شما کافران (آیات حق را) تکذیب کردید و به کیفر همیشگی آن گرفتار خواهید شد. (فرقان: 77)

 

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: در سایه دعا، آن اظهار مهر و محبت مخلوق از خالق خود آن اظهار خودیت بنده با مولای حقیقی و آفرید کار خود دعا حال است نه قال،  قال را فرصت مضاعف برابر پیام قرآنی باید دانست، دعا با زبان حال می شود تا نتیجه بدهد؛ والا بسیاری از بی زبانان که ذکر را عاجزند بگویند، نباید دعا داشته باشند، در حالی که دعا سبیل مستقیم به سوی خداوند است از سوی همه پدیده ها، هر کسی با حال خود؛ و در مورد انسان حال انسان به دلیل برخورداری از قدرت مافوق حس و وهم و خیال و در منطقه درک جوهر حقیقت وجود به مقدار میسور پیش می رود و آنگاه امر معقول را بر راکب مشهود سوار می سازد .

 

وی اضافه نمود: دیگر با برهان و عرفان طی طریق و صراط مستقیم الهی می کند و در حول عرش و جنت و جحیم و مراتب آن و کوثر و سلسبیل و غُرف در بهشت... دیدنی های بهجت آفرین و شوق آور را می بیند که عارف عاقل در طراز انسان های کامل و معصوم اولا و آنگاه انسان های صالح تلاشگر مجاهد به جهاد نفس و به جهاد با دشمنان فکر و عقیده، کافرون و منافقون و...) از ملحقین به آن مقامات می توانند ثابت کنند که دعا چه الگوی مصرف زاهدانه همراه با کم مؤونه ترین انواع سرمایه های ملکی دنیاست که نه زر می خواهد و نه فضه نه دلار ونه یورو ... تا انسان به تلاطم بیفتد، چگونه به کشف و شهود حق سبحانه و تعالی برسد.

 

استاد مظفری خاطرنشان کرد: چگونگی آن دعا را فرمود: مردم:

«وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادي عَنِّي فَإِنِّي قَريبٌ أُجيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجيبُوا لي‏ وَ لْيُؤْمِنُوا بي‏ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ» و چون بندگان من از تو سراغ مرا مى ‏گيرند بدانند كه من نزديكم و دعوت دعا كنندگان را اجابت مى ‏كنم البته در صورتى كه مرا بخوانند پس بايد كه آنان نيز دعوت مرا اجابت نموده و بايد به من ايمان آورند تا شايد رشد يابند (بقره: 186)

«وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُوني‏ أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتي‏ سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرينَ» پروردگارتان اين دعوت را كرد كه مرا بخوانيد تا استجابت كنم بدرستى كسانى كه از عبادت من استكبار مى‏ورزند به زودى با كمال ذلت داخل جهنم خواهند شد (غافر: 60)

«فَإِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعانا ثُمَّ إِذا خَوَّلْناهُ نِعْمَةً مِنَّا قالَ إِنَّما أُوتيتُهُ عَلى‏ عِلْمٍ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ» انسان چنين است كه وقتى گرفتار مى‏ شود ما را مى‏ خواند و همين كه نعمتى به او ارزانى مى‏ داريم مى ‏گويد اين از علم خودم به دست آمده ليكن همين نعمت فتنه و آزمايش اوست اما بيشترشان نمى ‏فهمند (زمر: 49)

 

وی افزود: پایان بسیاری در عرصه حیات انسان در نقشه هدایت گری الله تبارک و تعالی طراحی گردیده که بشریت با استفاده از فکر و اندیشه در محیط خود جهت کشف ابزار و آلات زیست بهتر مادی به زیست برتر معنوی هم راه داشته باشد؛ وانگهی که دعا صرفا جهت کشف واقعیت آن سویی انسان ها نیست؛ بلکه بسیاری از موانع و آفات با دست توان قدرت مطلقه باری تعالی به کلی از بین انسان ها رخت بر بسته و بسیاری از فضاهای باز زندگی در کره زمین با شکل و سازه توسلات مردم خداخواه ودیندار ایجاد گردیده و مورد بهره برداری های بشریت قرار گرفته است.

 

استاد مظفری خاطرنشان کرد: بنابراین در دعای امروز رکن کاری و محوری این است که خدای من! ما ابناء آدم، در تمنا و آرزوها و بیان خواسته ها مصریم، ما سماجت و تعجیل و بی قراریم. خدایا تو در این سماجت ها و به تعبیر عرفی تر، خدایا تو، ای مقام واجب الوجود که از هر چه برتری در این شلوغ بازار پیش آمده از طرف ما برای تو، هیچ هیچ به اشتباه و انفعال نمی آفتی، پس ما را نه تنها در وظایف اصلی و واجبات مان چه از حیث واجب بدنی، مالی، عِرضی فردی و اجتماعی و... در همه ابعاد به امنیت و آرامش و توانایی در خور را داده ای، ما را در ادای تکالیف خوشایند اراده استوار بی پایانت، بهره فراوان عنایت فرما.

 

وی در ادامه بیان کرد: حالا امروز پس از بیست و هفت روز می گوییم مولاجان ای خدا،ای صاحب من ای جان من ای آقای من «انت الغنی وانا الفقیر هل یرحم الفقیر الا الغنی...» خواهشم از شما سروران مخاطبین گرامی این است؛ آن فرازهای درخشان مناجات مولای مومنان حضرت امام عاشقان و مناجاتیان را بخوانید ؛ هر لحظه زمزمه کنید با تکرار  با تکرار، راه را گم نمی کنید؛ تکرار ممل نیست، تکرار در زمینه ارتباط با مبدأ و خالق خویش تکرار احیاگر است.

 

این استاد حوزه علمیه قم در ادامه بیان کرد: به هر حال در خواست امروز روزه داران  وفور و تراکم بر اعمال وافعال استحبابی است که موجب پسند خداوند جل و علاست و رضایت الله تبارک و تعالی در او است که بحث مستوفی در باب جعل حکم استحبابی و موارد و مصادیق زرین آن در جعل الهی برای ما انسان ها در جلسات بحث و بررسی فلسفه فقه و فهم و ادراک در خلق مطالبات حضرت مبدأ تبارک و تعالی و شئونات شریعتمداری آن حقیقتِ بی مثال  گذشت. و ان شاء الله به خواست الهی ادامه خواهیم داد.

 

وی افزود: در بخش دیگری از دعای روز می خوانیم: «و اکرمنی فیه باحضار المسائل...» ما در برابر کسی سخن از خواهش و بیان نیازها و حاجات داریم که او به ادله کثیر قرآنی و روایی که اساسا دعا از ابواب مهم دین شناسی انسان است و اجابت می کند و پاسخ می دهد باز به ادله عقلی انسان در ادراک خود به نتیجه اجابت از جانب بی نیاز مطلق و علم اراده و مشیت مطلق دست می یابد؛ هرچه هست از اوست و من و ما هیچیم هیچ ،قطره در مقابل دریا هم نه سایه در مقابل صاحب سایه حرکت ما سکونت ما و...همه حیث ما، سایه چیست؟!؟

 

استاد مظفری خاطرنشان کرد: همه به طفیل صاحب آن در بندگی ما با خدا چنین است؛ با توجه به این قاعده نظری اصیل و متقن می شود پذیرفت که اگر خدایا ما در روند حیات و زندگی مماس به مسایلی هستیم؛ این مسایل چه در صورت معنوی و مهمتر از آن در شکل مادی و ظاهری به عرض شما ارایه کردیم. بر اساس قاعده سازی که دقایقی قبل به عرض رساندم، خوب و شایسته است اعاظم حوزوی من که اظهار ارادت شما باعث بر استمرار این گفتار گردیده، عرض کنم که لابد از احضار مسایل از مقام حق سبحانه و تعالی برای انسان نیایشگر و خاضع و خاشع اکرام قرآنی و عظمت بزرگی که در دنیا نظیری برای آن هدیه الهی نیست ؛ رسیدن انسان اهل حال دعا و ذکر آن و زاری و تضرع به آن تا آنجا که خداوند تبارک و تعالی پاسخش را داد و هر آنچه او برای خود مطلوب و نظم بخش حیات دنیوی تا به رسیدن رضوان می خواهد بخواهد به اکرام و احترام لطف و صفای انسان خدا خواه و خداشناس برای او حاضر و به جا تقدیم فرموده اصابت به هر آرزوی در خور او و اهل وعیال و قبیله و همنوعانش.

 

 

وی افزود: البته این فراز از دعا بسیار اخلاص و سعی و تلاش در عبادت را با نتیجه مطلوب می سازد که انسان همه مسایل و حاجات را  مجاب ببیند و در جهان ما بودند صاحبان دعا و ذکر که چنین با اکرام و احترام و عزت در قفل‌ های پیچ در پیچ مشکلات دنیایی گرفتار بودند و دیگر امیدی نداشتن، اما به سبب دعا و ذکر و توسلات به حیات آرام زندگی دنیایی خود رسیدن و باز مسئولیت جامعه و خودسازی های بی وقفه خویش را ادامه دادند.

 

این استاد درس خارج حوزه در ادامه بیان کرد: در بخشی از این دعای شریف می خوانیم: «و قرٌب وسیلتی الیک من بین الوسایل» واضح و آشکار است که با چنین علت قوی و قدرتمند بی بدیل و بی مثالی باید پیوند اساسی و اصولی بر قرار کرد و چه پیوندی بالاتر از قرب به او قرب به او یعنی علم در حد اذن او و اراده و مشیت ما همه بشود مشیت او جل و علا که در احادیث شریف ما هست که خدای سبحان فرمود من می شوم چشم او گوش او دست او پای او و همه وجود او منشأ آن خداوند است.

 «فتبارک لنا و لکل مومن الذی یعمل و یدع الله فی لیله و نهاره»

/270/260/20/

ش, 02/10/1401 - 21:46