استاد موسوی:

مأموریت بزرگ امام حسن عسکری در حفظ و حراست از امام زمان

جریان حفاظت از امام زمان علیه السلام و همین طور شیوه ای که برای معرفی آن حضرت به شیعیان اتخاذ شد؛ از کارهای بزرگ امام حسن عسکری علیه السلام است تا این خط امامت حفظ شود و مردم دنیا بتوانند بعد از ایشان به وجود مقدس حضرت حجت سلام الله علیه متمسک شوند

 

 

استاد سید طه موسوی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید گفت: هشتم ربیع الاول سالروز شهادت حضرت امام حسن عسکری علیه السلام است. جا دارد که شیعیان این امام همام این فرصت را برای شناخت و معرفت نسبت به ایشان غنیمت بدانند و از این فرصت در شناختن و شناساندن ایشان استفاده کنند.

 

 

وی افزود: آن گونه که در روایات بیان شده است ما موظف به شناخت ظاهری و باطنی ائمه معصومین علیهم السلام هستیم و این فرصت، فرصت شناخت امام حسن عسکری علیه السلام است که باید بدانیم ایشان فرزند برومند امام هادی علیه السلام هستند. مادر ایشان نیز زنی پرهیزگار بودند. امام حسن عسکری در سفری که امام هادی علیه السلام به سامرا داشتند؛ ایشان را همراهی کردند و هر دو بزرگوار در همین شهر به شهادت رسیدند. در خصوص شهر سامرا باید این جمله را بیان کنم که با توجه به این که یکی از القاب حضرت، «عسکری» است همه تصور می کنند که این امام همام در یک پادگان نظامی مانند آن چه امروزه وجود دارد، محصور بودند اما در واقع چنین نیست.

 

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: شاید بتوان گفت اردوگاه نظامی بنی عباس در منطقه ای به نام سامرا برپا بوده است و چون غالبا افراد جنگجو و خانواده های آنها در آن جا ساکن بودند، این مکان را محل عسکر و لشگر می نامیدند، امام هادی و امام حسن عسکری علیهما السلام هم به این دلیل «عسکری» یا «عسکریین» نامیده شدند که در این منطقه نظامی زندگی کردند و در نهایت هر دو بزرگوار هم در آن جا به شهادت رسیدند.

 

 

وی خاطرنشان کرد: بر طبق روایات وارده، امام یازدهم شیعیان در شمایل بسیار زیبارو بودند. ایشان صورتی گندمگون و بدنی معتدل داشتند؛ صاحب اندامی نه بسیار کوتاه و نه بسیار بلند بودند. ابروهای ایشان سیاه و کمانی، چشمان ایشان درشت، پیشانیشان گشاده، دندان هایی درشت و بسیار سفید داشتند. خالی بر گونه راست آن حضرت وجود داشت که بر زیبایی ایشان می افزود. آن حضرت چهره ای بسیار جذاب، شخصیتی الهی، باشکوه و باوقار داشتند که سبب می شد آن حضرت در نظر مردم بی نظیر جلوه کنند.

 

 

استاد موسوی اظهار داشت: یکی از بزرگترین کارهایی امام حسن عسکری علیه السلام که علاوه بر تفسیر قرآن انجام دادند؛ آموزش شیوه صحیح تفسیر قرآن است که این راه را برای اصحاب بزرگوار و مردم زمانشان روشن کردند. از جمله انقلاب های بزرگ عمر کوتاه  و پربرکت ایشان نوشتن تفسیر قرآن کریم است.

 

 

وی افزود: امروزه هم از تفسیر امام حسن عسکری علیه السلام استفاده می کنیم. روش این تفسیر به گونه ای است که راه بر تفسیر به رأی و تفسیرهای غلطی که در بسیاری از ادوار تاریخ اسلام به وجود آمده می بندد. حضرت امام خمینی رحمة الله علیه در این زمینه می فرمود: «متأسفیم که از ائمه علیهم السلام و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم یک دوره تفسیر کامل، به خاطر خیانت برعلیه آنها یا محبوس بودن حضرات معصومین علیهم السلام به دست ما نرسیده است.»

 

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: عمر مبارک حضرت امام حسن عسکری علیه السلام که از هشتم یا دهم ربیع الثانی سال 232 یا 231 آغاز شد و تا هشتم ربیع الأول سال 260 ادامه یافت، 29 سال بوده است. می توان عمر شریف ایشان را به سه دوره تقسیم کرد: دوره اول از زندگی پر برکت ایشان که سیزده سال به طول انجامید و در شهر مدینه سپری شد. دوره دوم زندگی ایشان مربوط به دوران قبل از امامت ایشان و بعد از هجرت آن حضرت از مدینه به سامرا بود که ده سال طول کشید و دوره نهایی زندگی پر برکت ایشان، دوران امامت آن حضرت است که شش سال طول کشید و در دوران خلفای بنی عباس سپری شد.

 

 

وی اضافه کرد: فشارهایی که بنی عباس نسبت به ائمه علیهم السلام داشتند؛ در دوره امامت امام حسن عسکری علیه السلام تبدیل به خفقان شده بود و خلفایی که به تبعیت از بنیانگذارشان و هارون الرشید و دیگران به دنبال بلندپروازی ها و سلطه بر مردم به هر قیمتی بودند؛ در این زمان فضای اختناق خود را نسبت به امامین عسکریین علیهما السلام گسترش دادند تا جایی که امام حسن عسکری علیه السلام از شش سال دوران امامتشان سه سال را در زندان سپری کردند.

 

 

استاد موسوی اظهار داشت: این که گفته می شود که همه دوران امامت حضرت عسکری علیه السلام در حبس گذشته است مطلب درستی نیست چون امام حسن عسکری علیه السلام سه سال از دوران امامتشان را در زندان های مصطلح گذرانده اند که زندانبان حضرت «صالح بن وصیف» بوده است که او هم دو غلام ستمکار را به عنوان همکار خود داشته است تا به کمک آنها آزار بیشتری را به امام حسن عسکری علیه السلام رسانند. بعدها آن دو غلام تحت تأثیر حرکات و عبادات امام حسن عسکری علیه السلام قرار گرفتند تا جایی که هر گاه از آن دو غلام می پرسیدند که آن حضرت را چگونه دیدید، می گفتند: «شب ها تا به صبح در حال عبادت و راز و نیاز هستند و روزها را روزه می دارند و با کسی سخن نمی گویند.»

 

 

وی افزود: عبیدالله خاقان وزیر معتمد عباسی بود اما با همه غروری که داشت وقتی با امام حسن عسکری علیه السلام ملاقات می کرد به ایشان احترام ویژه ای می گذاشت و از مسند خود بلند می شد و حضرت را در جای خود می نشاند و همیشه می گفت: «در سامرا کسی مانند حسن بن علی را ندیده ام، ایشان زاهدترین و داناترین مردم در این عصر هستند.»

 

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: در خصوص امام حسن عسکری علیه السلام از جمله مسائل مهمی که می شود به آن توجه کرد؛ جریان شهادت آن حضرت است که فرزند عبیدالله خاقان این ماجرا را این گونه بیان می کند: «روزی برای پدرم که وزیر بود خبر آوردند ابن الرضا رنجور شده است (یکی از نام های امام حسن عسکری علیه السلام ابن الرضا است)؛ پدرم به سرعت تمام نزد خلیفه رفت و خبر را به خلیفه داد. خلیفه پنج نفر از معتمدان و مخصوصان را با عبیدالله خاقان همراه کرد که یکی از آنها «نحریر»، خادم و از محرمان خاص خلیفه بود. خلیفه امر کرد که این افراد پیوسته ملازم خانه آن حضرت باشند تا از آن حضرت خبری به آنها دهند.

 

 

وی اظهار داشت: فرزند عبیدالله خاقان نقل می کند: «بعد از دو روز برای پدرم خبر آوردند که وضع آن حضرت سخت شده است و ایشان ضعیف شده اند پس بامداد پدرم سوار بر اسب خود شد و نزد آن حضرت رفت و اطبایی که عموما مسیحی و یهودی بودند را آوردند و به آنها امر شد که به آن حضرت خدمت کنند و قاضی القضاة طلبیده شد و ده نفر از علمای مشهور را حاضر کردند که پیوسته نزد امام حسن عسکری علیه السلام باشند.» این کارها برای این بود که برای مردم معلوم نشود که به حضرت زهر دادند و نزد مردم ظاهرسازی کنند که ما نیز از مرگ ایشان ناراحت هستیم و این گونه وانمود کنند که آن حضرت به واسطه مرض از دنیا رفتند.

 

 

استاد موسوی گفت: یکی دیگر از ماجراهای مهمی که باید در خصوص امام حسن عسکری علیه السلام به آن پرداخته شود؛ مسأله جانشینی ایشان است ابوالأدیان می گوید: «من خدمت امام حسن عسکری علیه السلام بودم و نامه های آن حضرت را به شهرهای مختلف می بردم در اواخر عمر ایشان من را طلبیدند و چند نامه به من دادند و فرمودند: «اینها را به مدائن برسان» بعد فرمودند: «ای ابوالأدیان پس از پانزده روز تو به سامرا برمی گردی و صدای گریه و شیون را از خانه من خواهی شنید، در آن زمان مشغول غسل دادن من خواهند بود.»»

 

 

وی اضافه کرد: ابوالأدیان به امام حسن عسکری علیه السلام می گوید: «ای سید و آقای من، هرگاه این واقعه دردناک روی داد، امامت پس از شما با چه کسی است؟» امام حسن عسکری علیه السلام می فرماید: «هر کسی که جواب نامه مرا از تو طلب کرد.» ابوالأدیان می گوید: «دوباره پرسیدم که علامت دیگری به من بفرمایید.» امام علیه السلام فرمود: «هر کس که بر من نماز گذارد.» ابوالأدیان می گوید به حضرت عرض کردم: «علامت دیگری به من بفرمایید.» امام علیه السلام فرمود: «هر کسی بگوید که در همیان چه چیزی است او امام شما است.»

 

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: ابوالأدیان می گوید: «به خاطر ناراحتی و شکوه امام نتوانستم چیز دیگری بپرسم چون امام حال نزاری داشتند، رفتم و نامه ها را رساندم و پس از پانزده روز بازگشتم. وقتی به در خانه امام رسیدم؛ آن چه حضرت فرموده بودند را دیدم که صدای شیون و ناله اهل خانه بلند بود، وارد خانه ایشان شدم، جعفر که برادر حضرت بود را دیدم که نشسته است و شیعیان به او تسلیت می گویند و به امامت او تهنیت می گویند، من از این بابت بسیار تعجب کردم، پیش رفتم من هم تعزیت و تهنیت گفتم اما او جوابی نداد و هیچ سوالی هم از من نکرد، فهمیدم او نباید امام باشد.»

 

 

وی افزود: ابوالأدیان نقل می کند: بدن امام را غسل دادند و کفن کردند و می خواستند بر ایشان نماز بخوانند، خادم آمد و جعفر را صدا کرد و گفت: «بیا و بر برادر خود نماز بخوان» چون جعفر آماده نماز شد، طفل گندمگون و پیچیده موی و گشاده دندانی مانند پاره ماه بیرون آمد و ردای جعفر را کشید و گفت: «ای عمو پس بایست که من به نماز سزاوارترم.» رنگ جعفر دگرگون شد و عقب ایستاد سپس آن طفل پیش آمد و بر پدر نماز گزارد و آن جناب را در پهلوی امام علی النقی علیه السلام در خانه پدریش دفن کردند سپس آن طفل رو به من آورد و فرمود: «ای ابوالأدیان جواب نامه ها را که با تو است تسلیم کن.»

 

 

استاد موسوی بیان داشت: ابوالأدیان می گوید: «من جواب نامه ها را به آن کودک دادم بعد از جعفر پرسیدم این کودک که بود، جعفر گفت: «به خدا قسم من او را نمی شناسم و هرگز او را ندیدم (به خاطر همین انکار است که جعفر را در میان شیعیان و پیروان حضرت به جعفر کذاب می شناسند.)» در این زمان بود که عده ای از شیعیان که از شهر قم آمده بودند به جعفر اشاره کردند و گفتند: «امام بعد از امام حسن عسکری علیه السلام کیست؟» آنها گفتند: «اگر تو امام ما هستی، بگو که نامه هایی که داریم از چه جماعتی است و مال ها چه مقدار است؟» جعفر رو به مردم کرد و گفت: «ببینید مردم اینها از من علم غیب می خواهند.» در آن حال خادمی از طرف امام زمان آمد و از قول امام گفت: «مولای من می فرماید ای مردم قم با شما نامه هایی است از فلان، فلان و فلان آقا است و همیانی همراه شما است که در آن هزار اشرفی است که در آن ده اشرفی با روکش طلا است.»

 

 

وی افزود: ابوالأدیان می گوید: شیعیانی که از قم آمده بودند گفتند: «هر کس که تو را فرستاده امام زمان ما است؛ این نامه ها و همیان را به او تسلیم کن.» این ماجرا از جمله اتفاقات مهمی بود که در جریان حفظ و حراست از امام زمان علیه السلام اتفاق افتاد، امام حسن عسکری علیه السلام مأموریت بزرگی در حفظ و حراست از امام زمان ارواحنا فداه در مقابل بنی عباس داشت.

 

 

این استاد حوزه علمیه قم اظهار داشت: برای این که فرزندی از امام حسن عسکری علیه السلام به جا نماند؛ ایشان را فوق العاده محدود کردند و همواره خانه آن حضرت تحت مراقبت بود تا جایی که حتی در مورد مادر بزرگوار امام زمان علیه السلام نقل های متعددی است، بعضی گفته اند که نام ایشان نرجس است یا شخص دیگری را هم بیان کردند حتی بنی عباس «صیقل» را که یکی از کنیزان آن حضرت بود به زعم این که مبادا بعد از شهادت امام حسن عسکری علیه السلام حملی از ایشان در این کنیز باشد چندین ماه حبس کردند که یقین کنند که حمل و فرزندی از امام حسن عسکری علیه السلام نمانده است.

 

 

وی خاطرنشان کرد: جریان حفاظت از امام زمان علیه السلام و همین طور شیوه ای که برای معرفی آن حضرت به شیعیان اتخاذ شد؛ از کارهای بزرگ امام حسن عسکری علیه السلام است تا این خط امامت حفظ شود و مردم دنیا بتوانند بعد از ایشان به وجود مقدس حضرت حجت سلام الله علیه متمسک شوند بنابراین شایسته است که ابعاد مختلف زندگی وجود مقدس امام حسن عسکری علیه السلام بیش از پیش مورد مطالعه قرار گیرد.

 

 

استاد موسوی در انتهای سخنانش بیان داشت: دوران حیات پر برکت آن حضرت و حمایت ها و درایت هایی که آن حضرت برای حفظ دین، تفسیر و بیان شیوه های تفسیری قرآن، بیان فقه در میان مردم، در راه نگه داشتن همه شیعیان و مسلمانان جهان، حفظ دین پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و اهل بیت ایشان و بیان احکام برای مردم داشت؛ از جمله بزرگترین ماموریت های آن حضرت بود. شایسته است که این روز تعظیم داشته شود و در روز شهادت امام حسن عسکری علیه السلام در منابر و مساجد اوصاف آن حضرت را برای مردم بازگو کنند تا عشق و ارادت مردم به این امام بزرگوار صدچندان شود. /20/260/

 

س, 08/14/1398 - 17:40