استاد حرم پناهی:

امیرالمؤمنین (ع) مودب به آداب پیامبر اکرم (ص) بودند

تربیت و پرورش امیرالمومنین علیه السلام در دامان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بوده است و بدین واسطه مودب به ادب پیامبر اکرم بودند چرا که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «من مودبم به ادب الهی و امیرالمومنین مودب به ادب من است.» مقامات حضرت تنها حاصل تفضل و عنایت الهی نبوده و ثمره تلاش، سعی و تحمل سختی ها از زمان بعثت تا امامت حضرت علی علیه السلام و ظلمی که نه تنها از جانب کفار بلکه از جانب همراهان قدیمی ایشان به آن حضرت وارد شده نیز می شود.

 

استاد محمد مهدی حرم پناهی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید بیان داشت: وقتی که در روایات نظر می کنیم؛ روایات زیادی در نحوه تولد امیرمومنان علیه السلام و تربیت، همراهی در رسالت، هجرت، غزوات و ازدواج آن حضرت، امامت و مصیبت های آن حضرت مطرح شده اما متأسفانه آن حضرت هنوز ناشناخته باقی مانده اند.

 

در روایتی از امام صادق علیه السلام از پیامبرصلی الله علیه و آله و سلم در کتاب امالی صدوق نقل شده است: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْبَصْرِيُّ عَنْ يَحْيَى الْبَصْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زَكَرِيَّا الْجَوْهَرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ آبَائِهِ الصَّادِقِينَ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى جَعَلَ‏ لِأَخِي‏ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَضَائِلَ لَا يُحْصِي عَدَدَهَا غَيْرُهُ فَمَنْ ذَكَرَ فَضِيلَةً مِنْ فَضَائِلِهِ مُقِرّاً بِهَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ لَوْ وَافَى الْقِيَامَةَ بِذُنُوبِ الثَّقَلَيْنِ وَ مَنْ كَتَبَ فَضِيلَةً مِنْ فَضَائِلِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع لَمْ تَزَلِ الْمَلَائِكَةُ تَسْتَغْفِرُ لَهُ مَا بَقِيَ لِتِلْكَ الْكِتَابَةِ رَسْمٌ وَ مَنِ اسْتَمَعَ إِلَى فَضِيلَةٍ مِنْ فَضَائِلِهِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ الذُّنُوبَ الَّتِي اكْتَسَبَهَا بِالاسْتِمَاعِ وَ مَنْ نَظَرَ إِلَى كِتَابَةٍ فِي فَضَائِلِهِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ الذُّنُوبَ الَّتِي اكْتَسَبَهَا بِالنَّظَرِ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص النَّظَرُ إِلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع عِبَادَةٌ وَ ذِكْرُهُ عِبَادَةٌ وَ لَا يُقْبَلُ إِيمَانُ عَبْدٍ إِلَّا بِوَلَايَتِهِ وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِهِ.

(خداوند برای برادرم علی بن ابی طالب فضائلی قرار داده که کسی جز خودش توان شمارش آن را ندارد و اگر کسی این فضائل را نقل کرده و بدان اقرار کند؛ خداوند گناهان گذشته و آینده او را می بخشد و اگر کسی فضیلتی از آن حضرت را بنویسد؛ ملائک تا زمانی که آن نوشته بماند برای کاتب آن استغفار می کنند و خداوند گناهان گوش کسی که فضیلتی از آن حضرت را بشنود ببخشد و کسی که حتی به نوشته فضائل آن حضرت بنگرد؛ خداوند گناهان چشمش را می بخشد.)

 

استاد حرم پناهی افزود: این روایت دلالت می کند که شخصیت حضرت علی علیه السلام چنان عظمتی دارد که نوشتن، خواندن، گفتن، دیدن و شنیدن فضائل حضرت اینجنین اجری دارد. ایشان که فرزند نهم فاطمه بنت اسد بودند تولد خاصی در حرم الهی داشته اند که نشان دهنده عنایت ویژه الهی به آن حضرت بوده است.

 

وی افزود: از طرفی تربیت و پرورش امیرالمومنین علیه السلام در دامان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بوده است و بدین واسطه مودب به ادب پیامبر اکرم بودند چرا که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «من مودبم به ادب الهی و امیرالمومنین مودب به ادب من است.» مقامات حضرت تنها حاصل تفضل و عنایت الهی نبوده و ثمره تلاش، سعی و تحمل سختی ها از زمان بعثت تا امامت حضرت علی علیه السلام و ظلمی که نه تنها از جانب کفار بلکه از جانب همراهان قدیمی ایشان به آن حضرت وارد شده نیز می شود.

 

این استاد حوزه علمیه قم بیان داشت: در شعب ابیطالب امیرالمؤمنین علیه السلام جان نثاری های ویژه ای داشتند و استقامت و پایداری ایشان در جنگ ها و غزوات مثال زدنی و بی نظیر بود به نحوی که درجنگ احد هیچ کس همراه پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نماند و تنها علی علیه السلام با جانش از پیامبر حفاظت نمود و در این راه چهارصد زخم برداشت.

 

استاد حرم پناهی بیان داشت: در جنگ احزاب در سن جوانی و با شجاعتی بی نظیر سه مرتبه به درخواست پیغمبراکرم صلی الله علیه و آله لبیک گفتند و در هنگامی که دلیران سپاه اسلام شمشیرهایشان درغلاف بود؛ حضرت با دعای پیامبر عمر بن عبدود را شکست دادند. سکوت و تحمل امیرالمومنین علیه السلام پس از وفات پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در آسیب دیدن فاطمه زهرا علیها السلام بزرگترین سختی و آزمایش آن حضرت بوده که تحمل این مصیبت به خاطر وصیت پیامبر و مصلحت اسلام بوده است.

 

وی افزود: ویژگی های شخصیتی حضرت را نمی توان شماره کرد و یک بعد امیرالمومنین علیه السلام را نسبت به باقی ابعاد ایشان برجسته تر دانست. امیرالمؤمنین علیه السلام نسبت به عقیل که نابینا، عیالوار بود و درخواست بیشتری از بیت المال داشت چنین برخوردی داشتند که تا امروز مثال و الگویی برای پاکی و امانت است. خوراک آن حضرت با آن جایگاه ویژه نان جویی بود که با دست به راحتی شکسته نمی شد. در روایت داریم که آن حضرت حتی این نان را هم در کیسه ای مهر و موم می کردند. از ایشان سوال شد که چرا چنین می کنید؟ علی علیه السلام فرمود: گاهی فرزندانم نان را به روغن چرب می کنند و من آن را نمی پسندم.

 

استاد حرم پناهی بیان داشت: در هنگام میهمانی در خانه ام کلثوم دو خورشت را نپذیرفتند و فقط با نمک افطار نمودند. بخشش قاتل یکی از گوشه های بزرگی ایشان است. آن حضرت چنان پناه یتیمان، مستضعفان و خرابه نشینان بود که هنگام ضربت خوردن ایشان، این افراد در تهیه شیر برای آن حضرت از هم پیشی می گرفتند و در زمان شهادت آن حضرت همه آنها دوباره یتیم و بی پناه شدند.

 

وی در انتهای سخنانش بیان داشت: بی شک نمی توان آن حضرت را با الفاظ توصیف کرد. بر ما است که ایشان را شناخته و آن حضرت را الگوی خود قرار دهیم و خداوند را به خاطر داشتن چنین پیشوایی شاکر باشیم. /290/260/21/

 

چ, 02/24/1399 - 17:29