خلاصه کلام آنها در این شبهه این است که دین، ما را از حقیقتِ دنیا بازداشته است! دانشمندانی چون گالیله و اینشتین و ادیسون و غیره نشان دادند که جهان، آن چیزی نیست که دین به ما می گفت.
نکند در حکومتی که به نام اسلام است، قوانینی وجود داشته باشد که مفرّ قانونی در آن ایجاد بشود و در واقع ما را با این دسترسی راحتی که به ابزار سقط جنین است، مصداقی از موارد مجاز سقط بشمارند و سقط صورت بپذیرد.
امام صادق علیه السلام می فرماید: اگر شما می بینید که کسی حکیم است و حرف های حکمت آمیز می زند و همیشه با طمأنینه و محکم و قاطع سخن می گوید، این امر ناشی از آن است که در دنیا زهد را انتخاب کرده است و زاهد شده است.
آگاه باش! قسم به خدا! اگر حق را به اهلش واگذار و از عترت رسول خدا صلی الله علیه و آله اطاعت می کردند، دو نفر هم [در باره حکم خدا] با یکدیگر اختلاف نمی کردند و امامت را گذشته ای از گذشته ای به ارث می برد.
به راستی چرا مسلمانان به این دستور قرآن که امر به اتحاد می دهد و می فرماید همگان به ریسمان الهی و حبل الله چنگ بزنند و از تفرقه بپرهیزند و با هم متحد باشند، عمل نمی کنند.