حضرت می فرماید «وَ لَا خَیرَ فِی الدُّنْیا إِلَّا لِرَجُلَینِ»؛ از دنیا فقط دو گروه خیر می‌بینند، «رَجُلٍ أَذْنَبَ ذُنُوباً فَهُوَ یتَدَارَكُهَا بِالتَّوْبَةِ وَ رَجُلٍ یسَارِعُ فِی الْخَیرَاتِ ـ وَ لَا یقِلُّ عَمَلٌ مَعَ التَّقْوَى وَ كَیفَ یقِلُّ مَا یتَقَبَّلُ‏»؛ یکی آن شخصی که اگر پایش لغزید فوراً برخیزد و استغاثه، استنصار و استغفار کند و خدا «غفّار الذنوب» است، او به قدری کریم است که قابل وصف نیست؛ اگر کسی با خدا رابطه داشت و آبروی کسی را نبُرد، اگر روزی لغزید، خداوند نیز آبروی او را حفظ می‌کند و گروم دوم که از دنیا خیر می بینند کسانی هستند که اگر کار خیر ک