جلسه مشورتی نشست دوره ای اساتید در تاریخ چهارشنبه دهم آبان 1402 با موضوع «راهکارهای احیاء، و تقویت دروس آزاد حو
اگر یونس به شکم ماهی نمی رفت، انسان های داخل کشتی غرق می شدند؛ شهادت را، قربان شدن را، فداکاری و جان دادن را، به شکم ماهی و شکم دریا رفتن را یاد داد و آموخت که اگر اینگونه باشید، کشتی، انسان ها را به سلامت به مقصد می رساند و...
به مناسبت نامگذاری سال 1399 شمسی به جهش تولید، استاد رضا محققیان گورتانی، در جلسه ای دیگر، با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره ای اساتید، گفتگو پرداخت.
ممکن است در ادامه مسیر نورانی انقلاب کسانی باشند که راه را گم کنند یا کم بیاورند و خسته شوند من همیشه یک راه حلی را در این زمینه پیشنهاد می کنم که به شهدا نگاه کنیم.
«شهید»، چه به معنای فاعلی آن، «شاهد» و چه به معنای اسم مفعولی آن، «مشهود»، در هر دو صورت از آن نکته ای که مرتبه نازله است، عبور می کند و در یک فرآیند زمانی خاص، بر اساس عنایات خاص، تمامی مراحل مادون را عبور نموده، به مرحله...
شاگردان امام رضوان الله علیه این سیره و سنت را داشته اند و از امام یاد گرفته بودند که چگونه موج علمی و عملی ایجاد کنند تا بتوانند این موج را در جامعه به ظهور برسانند.
در دوشنبه، عاشورای 1415 قمری، 30 خرداد 1373 شمسی، مردم در حرم امام هشتم علیه السلام مشغول عزاداری بوند که این مکان مقدس با مواد منفجره تی ان تی منفجر شد.
«ما رأت عین و لا سمعت اذن و لا خطر علی قلب بشر افضل من جعفر بن محمد فضلا و علما و عبادتا و ورعا»(چشمی ندیده، و گوشی نشنیده و به قلب هیچ یک از بشر خطور نکرده، افضل از جعفر بن محمد [علیهما السلام]، از حیث فضلیت و علم...
ثابت بن دينار معروف به ابوحمزه ثمالی يكى از بزرگان کوفه و از چهرههاى معروف از اصحاب امام سجاد علیه السلام بود. او استاد علم حديث، فقه و تفسير یود و معارف اهل بيت عليهم السلام را به شيعيان می آموخت.
معرفت شهودی یعنی هم افق با این معصومین علیهم السلام بشویم؛ منیّت با آنها پیدا کنیم و با آنها همراهی داشته باشیم.
حضرت علیه السلام مدینه را حوزه درسی خود قرار دادند و هزاران نفر از محضرشان کسب فیض کردند.
دوره سوم، دوره تدوین آراء ائمه علیهم السلام به صورت مجموعه حدیثی است که از همان اصول اولیه از زمان امامین همامین، امام باقر و امام صادق علیهما السلام شروع شده است و توسط شاگردان این دو بزرگوار، عباراتی مکتوب شده که...
امام صادق علیه السلام عیبجو نبودند؛ دشنام دهنده نبودند؛ اهل داد و فریاد نبودند؛ طمع ورز نبودند؛ امام هرگز اهل خدعه و نیرنگ نبودند؛ سخن چین نبودند؛ مذمت و بدگویی کسی را نمی کردند؛ پرخوری نمی کردند؛ آرامش داشتند و...
معروف است که وقتی نامه ابومسلم از طریق ابوسلمه به امام صادق علیه السلام می رسد، حضرت علیه السلام نمی پذیرند و آن نامه را روی چراغ می گذارند و می سوزانند که حاکی از بی اعتنایی ایشان به این نوع دعوت ها بوده است.
ابن ابی یعفور زیاد بیمار می شد و از همین مشکل به امام صادق علیه السلام شکایت برد؛ امام فرمودند: «اگر مؤمن می دانست در برابر مشکلات و مصائبی که در دنیا به او برخوردمی کند، چه اجر و پاداشی دارد، آرزو می کرد که در دار...